Günün son ışıkları ardında kaybolurken,
Rengarenk bir tablo çizer gökyüzünde,
Gün batımıyla düşer perdeler ahenkle,
Doğanın büyülü dans izlenim ile.
Kızıl bir örtü serer ufka, yavaşça yayılır,
Günde bir kez doğan,
Ama sonunda mutlaka batan,
Ancak battığı zaman bile kaybolmayan,
Güneş gibidir aşk.
Ne kadar uzaklaşsa da bazen,
Gözlerini görmeden gün doğduğuna inanamam,
Güneşin ışığını tenimde hissetsem bile.
Gökyüzü mavi değil, senin bakmadığın zamanlarda,
Bulutlar yalnızca gri, gözyaşlarımın iziyle ıslanmışcasına.
İnsanlar arasındaki ilişkilerin temeli aşktan ziyade güvenle ilgili olduğuna inanıyorum.
Güven sabit bir duygu iken aşk bazen solup kaybolur.
Hatalarını ve kusurlarını, üzüntü ve sevincini, bugününü ve geleceğini, hatta kendine söylemekten korktuğu şeyleri birisine emanet etmekten daha çok samimi halin benzeri yoktur
İlişkilerde insanların benzerliği değil de uyumluluğu ön planda olmalıdır oysa bireylerin sosyal yönünün öneme sahip olmazken aralarındaki anlaşma bağının büyüklüğü kadar önemli başka bir bağ yok ki ve çaba göstermek bile bazen yetersiz kalır o insanlar güven duyup paylaşabilmeyi beceremediği sürece ....
Beklemek bu denli güzel miydi sevgili?
Hasrete alışmak belki severek sessizce
Seni her an yaşamak sensizlikte bile,
Varlığını hissetmek gıyabında gizlice,
Ruhum bedenim ve her şeyimle.
~Hani~
Hani hayaller kurmuştuk biz en güzelinden...
Hani yıkılmaz diyorduk hiçbir fırtınada.
Hani kalbimde sadece sen olacaktın
Sendeyse sadece ben var olacaktım
Hani hiçbir yağmuru es geçmeden,
Nazlı gül gibi gördüm seni aldım hemen gönlüme,
Ta içine diktim hep yeşer orada güzelliğini aç diye.
Seni düşünürken de içimde sanki kelebekler uçuşuyor kalbim pır pır.
Neden o diye başlayan sorularıma asla cevap bulamadığım,
Kelimeler bile kifayetsiz kalıyor aşkını yazmaya.
Bu ölümlü dünyada belki bir daha buluşmayız!
Hasreti-i aşk var mesela?
Sarılmaktır yılların hasretini gidercesine.
Kokusunu içine çekmektir tüm nefesinle..
Bıkmadan usanmadan dalıp gitmektir derinlere..
Hayallerini görmektir derya gözlerinde.
Kalbimdesin diyebilmektir her daima
Dünya dar gelince bana
Kapı kapı gezip
Mutluluğu aradım ben
Seni bulunca da
Sıcacık kalbine sığındım
Kendimden kendime kaçıyorum yine,
Ayrılığın izini silmek ister gibi.
Geceler boyu tek bir düşünceyle,
Seni unuturum sanırım… belki.
Sabah olur, akşam çöker içime,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!