Emir Kerküklü Şiirleri - Şair Emir Kerküklü

Ömrümden her şeyi aldın geriye ne kaldı ki,
Belki birkaç gece daha seni rüyalarımda görebileceğim,
Birkaç zerre de gurur,
Seninle umursamaz gibi davranabileyim diye.
Bir de birkaç seferlik inatım kaldı.
Aklıma rağmen seni unutmayım diye.

‎Bir akşam çöktü yine
‎Sessizliğin kıyısında
‎Adını fısıldıyorum
‎Gecelerin ardında
‎Sanma ki unuttum seni
‎Sanma içim huzur dolu

Aşka susayan kalbim birden güzel hisler yağmuruna tutuldu.
Kuraklık yaşayan bir toprağa yağan sağanak yağışı misali,
Atıştırdı aşkını ona susuz kalan kalbime.
Sonrasında hayatım yemyeşil olmaya hazırdı,
Yağmur sonrası mis gibi kokan toprak gibiydi...

Ey sen ..
Herkes gibi harflerimin üzerinden geçerken
Bir çiçek ya da bir kalp bırak ..
Ya da cömert ol ve bir merhaba de ...
Seni tanımam herhalde
Ve selamının cevabını abartmam ...

Ey yolcu ömür!
Biraz daha bekle..
Tuttuğumuz dilekler hala kapalı kutularda ... Hayallerimiz hala kayıp, zamanın karışık sokaklarında...
Hala mutluluğu bulabilmek için adımlıyoruz kaderin sonsuz yollarında
Hala umut nabızları atıyor vücudun tüm hücrelerinde
Belki can bedenden çıkmadan kalpte güzellikler yeniden çiçeklenebilir diye

Herkesten farklı olana
Ettim hayatımı feda
Tüm insanlar aynıyken
Kimse benzemedi sana
Gönül seni arzularken
Gözler hep bekledi yolu

Hangimiz bu aşk için fedakarlık yapmadı ki!
Soğuk gecelerde bir mısra şiirle örtünmek için başka kıtalardan seyahat etmedik mi?
Birbirimizle satırları arasında buluşmak için tüm duygularımızın ve sözlerimizin mürekkebini son damlasına kadar kağıtlara bağışladık.

~~
Seni hayal etmek,
Hayatı yaşamaya cüret kazanmaktır.
Akçiğerlerime güç dolmaktır.
Kim inanırdı ki,
Firar ruhum aramızdaki,

Ne zor şu gecenin dilini anlamak,
İşin yoksa oku dur sustuklarını,
Yıldızlarla dökülen sessiz sözleri,
Gözlerime yazılmış hayalinle tamamla.

Ne zor şu gecenin dilini anlamak,

Geçti sanki,
Ağacın yapraklarını savurduğu gibi
Bende savruldum, zamansız döküldüm
Sonra sarardı, kurudu...
Kurudukça kırıldı her bir zerresi
........