Hayat sonuna kadar okuman gereken güzel bir roman, Çoklu sayfalarında gezinen yaşamın destanı, Karşılaştığın hüzünlü satırlarını bırakmaksızın merakını uyandıran,
Umutsuzluğun gölgesinde bile aydınlığa koşmanın var olan öyküsü,
Sonu güzel olacağına inanarak son harfe kadar okuman gereken güzel bir roman.
Bir gün hayat çarşısına gittim. İlginç şeyler ile karşılaştım. Orada kalpler satılıyordu, akılar satın alınıyordu,duygular yerlerde birkaçı birer paraya. Sadakat ıssız dükkanlarda satılmaktaydı zaten kimse oradan geçmiyor pahalıdır diye,yalanı ise seyyar satıcılardan pahalı alıp ucuz sananlara üzüldüm, sınırı yok yaşamdaki farklılıkların, farklı hayatlar değişik insanlar ama bir tek gerçek vardır ki o da hem dünyanın hem de insanların kalplerinin satılık olma durumu.
Unutmanın gölgesinden
Dün gece gözlerini andım
Kağıda hissettiklerimi yazdım
Ama nasıl yazdım?!
Her zaman alışık olduğumuzdan
Severek paylaştığımız hediyeden
Gözlerinin limanında
Rüzgarın fısıldadığı anılar dolaşır,
Umutla dolu gemiler,
Yıldızların izinde kaybolur.
Gözlerinin limanında.
Hapsettin beni o gözlerin zındanında,
Ömrümün sonuna kadar oldum mahkümün.
Karanlığın demir parmaklıkları ardında
Aydınlanmaz dünyam seni görmediğim gün
Gece gündüz aşkımıza yaptığım tek bir duam.
O güzel gözleri yaratan mevlama olan ricam.
Gözlerin, gökyüzünün en parlak yıldızları gibi,
Her bakışta içime doğan bir güneş.
Sözlerinse bir nehir gibi akar içimde,
Duygularımı taşır, umutla dolar her köşe.
Güzelliğin, doğanın en zarif tablosu gibi,
Sonsuz bir ayrılık bu, gözlerim dopdolu bile,
Sevdiğimi uğurlamak, içimi burkan bir çile.
Gözlerden her an süzülen yaşlarla,
Kalbimde misafir ettiğimi yolcu etmek üzere.
Veda anı yaklaşırken ayrılık hüznü içimi sararken,
Gözlerim elbette su dökecek ardından bakarken.
Gözlerime yalvarmıştım daha önce!
Yaşını dökmesin veda günü gelince.
Onları kapattım dolmasın taşmasın diye
Gözlerim tamamen kapalıyken bile
Yanaklarım gözyaşı yağmuruna tutulunca,
Gözlerimde doğdu aşkın
Gözkapağın kollarında
Hayalleri ile uyudu geceleri
Ümitler ile uyandı sabahları.
Sen
Sözcükler yetmez ki anlatmaya,
Gözlerin büyülü, tıpkı bir rüya.
Kelimeler kifayetsiz, anlam yetersiz,
Gözlerinde gizli bu büyük sırra.
Başka ne diyebilirim ki,
Boşuna yeni sözcükler arıyorum...




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!