Bazen ıssız bir yolda,
Koşarsın kendince.
Geçersin bir kenara,
Ağlarsın sessizce.
Bir bakarsın sonra,
Yorulmuşsun sebepsizce.
Beni yalnız bırakma!
Yürüyemiyorum dalgalara karşı
Öldürüyor beni acıların
Saçılıyor bana ufuktan
Loş ışık ve yalnızlığın sessizliği
Beni yalnız bırakma,
Benliğime sessizce danışıyorum!
Onu seviyor muyum diye?
Damarlarda kan yerine su akarsa,
Dilde ölürse kelimeler dilsiz olursan,
Meğer o zaman cevabımı
Olumsuzlukla söyleyebilirim dedi
Ben ve Sen
Nasıl iyi rol yapacağımızı biliyoruz
Mesela sen beni takip etmediğini iddia ediyorsun
Ve ben seni beklemiyormuşum gibi davranıyorum
Ama
Ne zaman kendimi senden çözmeye çalışsam
İyi ya da kötü geçer de zaman
Bir sürü insan gelip geçer hayatından
Göğsünde saklarsın biçareliğini,
Özlemini içinde tutarsın dilin olur susuşların.
Çıkmaya çalışırsın yaşadığın fırtınalardan,
Kurtulduğunu düşünürken!
İtiraf ediyorum onu seviyorum
Gerçekten seviyorum
Bu yalan değil ki
Nedenini de bana sorma
Nasıl oldu da deme
Cevabım yok buna
Seninle ellerimizin benzerliği çiçekler kadar güzeldi
Yüreklerimizin benzerliği ise bulut ile gökyüzü gibiydi
İçimizdeki umut ışığının sönmediği günlerimiz olsun
Hep kalbi güzel olanlar yanımızda olsun
Ürəksiz küləyə yönəlmiş yarpaq kimiyəm,
Dərdlərə sarılmış yaralı ürəyim can verir.
Nədir ondan bu qədər çəkdiyim,
Sanki içimdə ki həsrəti heç bilmir?
İçimdə alov sönmədən daha,
Ve sana geldiğim günden beri sende kaldım ve bir daha dönemedim.
Çünkü senden gitmek için kalbime geçerli bir bahane bulamadım...
Gözlerinde kaybolmuşum, izini sürdüğüm her anım,
Ve sensiz geçen her gün, bir ömre bedelmiş, anladım.
~~
Bir gün ben denizin ortasında kayboldum,
Yalnızca hayalini kovalayan bir gemi oldum.
Rüzgarlar döndü, yön değiştirdi durmadan,
Ama hiçbir rüzgar, umudumun peşinden gelmedi.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!