Gökyüzünü severim,
Çünkü her baktığımda kendimi yeniden bulurum.
Sabah olur, altın ışıkla umut dizer,
Öğlen olur, maviliğiyle kalbimi süzer.
Akşam iner, kızıllık içime sızar,
Gece gelir, yıldızlarla ruhumu sarar.
Bir gölgedir yokluğun, usulca iner,
Her köşede seni, sessizce belirler.
Rüzgar taşıdıkça sana dair izleri,
Dalgalanır içimde hüzün denizleri.
Gönlünde bir boşluk, geçmişin yankısıyla dolu,
Sevda, sevilenin izinden asla vazgeçmez bir yolcu.
Bir bakış, bin his, zamanın içinde kaybolur,
Sevgiyle dokunduğun anılar, kalbinde solur.
Gönül ki serzâr-ı hicrândır hâlâ,
Yâr demeyince geçmez bir tek sâlâ.
Her heves bir ah, her ah bin belâ,
Aşk dedikleri bir ömürce rü’yâ.
Bir tebessümle başlar nice feryâd,
Gönül, umduğunu bulmayınca solar,
Susar en derin yerinden, içine ağlar.
Bir tebessüm beklerken sessizce donar,
Sitem eder, sitem de sevgiden doğar.
Bir selam eksikse, bin hatıra yanar,
Aşk budur işte
Görmeden hissedebilmektir
Görmeyeni, görülmeyeni sevebilmektir.
Fedakârlıkla örülü bir ahenktir
Bir şeyi görememen onun var olmadığı anlamına gelmez ki
Ne çıkar ellerin elimde olmasa,
Gözlerin gözlerime değmese,
Sevda uzaklık tanır mı sanırsın?
Özlemek de sevmek değil mi?
Aşk insanı kör eder derler bence öyle değil, tam aksine aşık maşukunda başkalarının görmediklerini görür.
İnsanlar sık sık "Aşk insanı kör eder." derler. Ancak, bu ifade, aşkın gerçek doğasını tam olarak yansıtmıyor. Aşk aslında insanın bakışını zenginleştirir ve gözlerimizi, sevdiklerimizin özel dünyalarını görmek için kullanmamıza yardımcı olur. İşte aşkın insanı "kör" etmek yerine, başkalarının görmediklerini görmemizi sağlayan büyülü bir pencere.
Aşık biri için, sevgilisi sadece bir yüz değil, bir hikaye, bir dünya, bir tutku kaynağıdır. Bu insanlar, sevdiklerinin iç dünyasını keşfetmek için gözlerini sıradan görüntülerin ötesine odaklarlar. Onlar için sevgililerinin gülüşü sadece bir ifade değil, bir şarkıdır. Gözlerinin içindeki ışık, sevgilinin en derin düşüncelerini aydınlatır ve onları anlamalarını sağlar.
Başkaları tarafından anlaşılmayan incelikleri ve detayları fark edebilen aşık biri, sevgilisinin ruhunu okumada ustalaşır. Diğer insanlar sadece yüzeydeki görüntüleri görebilirken, aşık olanlar gizli olanı yakalarlar. Onlar için sevgililerinin her hareketi, bir dilin ötesinde bir iletişim aracıdır ve bu iletişimle dünya daha renkli hale gelir.
İnsanlar arasındaki ilişkilerin temeli aşktan ziyade güvenle ilgili olduğuna inanıyorum.
Güven sabit bir duygu iken aşk bazen solup kaybolur.
Hatalarını ve kusurlarını, üzüntü ve sevincini, bugününü ve geleceğini, hatta kendine söylemekten korktuğu şeyleri birisine emanet etmekten daha çok samimi halin benzeri yoktur
İlişkilerde insanların benzerliği değil de uyumluluğu ön planda olmalıdır oysa bireylerin sosyal yönünün öneme sahip olmazken aralarındaki anlaşma bağının büyüklüğü kadar önemli başka bir bağ yok ki ve çaba göstermek bile bazen yetersiz kalır o insanlar güven duyup paylaşabilmeyi beceremediği sürece ....
Beklemek bu denli güzel miydi sevgili?
Hasrete alışmak belki severek sessizce
Seni her an yaşamak sensizlikte bile,
Varlığını hissetmek gıyabında gizlice,
Ruhum bedenim ve her şeyimle.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!