Neden her yerde seni görüyorum?
Yeryüzünde tüm insanlar senmiş gibi.
Sanki sen sonsuz bir yolsun,
Ve ben de bu yolculuk için yaratılmışım.
Sanki çaresizlikler içinde son teslimiyetimişsin,
Ritimde atar duygular, zamanı delen,
Sözler ölmez, hafızada iz bırakmış ezelden.
Gözyaşı hayata eşit, ömrü yorgun eden bakış,
Uzaklık iki kalpte iz bırakan acı bir kaçış.
Ayrılmaz mekanlar ve veda etmeyen yüzler,
Özlemle yoğrulan duygular, zamanı unutturan tınılar.
Kâğıt ile kalbim arasında bir sır olarak kalacaksın!
Seni bir mısra olarak okurlar
Oysa sen içimde bir romansın.
Hani derler ya verme kaleme bile sırrını,
Gider de kağıda yazar diye.
Sen herkese meçhul olsan da
Sessiz gecelerde duyulur sesin,
Rüzgarla beraber gelir nefesin.
Arzular pas tutmuş olsa da,
Kalbimde sana sarılırım hala.
Mısralarda saklı duygularım,
Gözlerimde yankılanan o anılar,
Kalbimde derin bir yara gibi kanar.
Aşkın kor ateşiyle kavrulur yanar,
En büyük acı bu, kalbimdeki yaran.
Her gün seninle dolu ömrüm geçer ,
Ayrı koyduysa da bizi zaman!
Sesinle kulaklarımdan kalbime akan,
Oradan ruhuma dokunan,
Et ile kemik kadar yakın.
Kan damarları kadar yaygın,
Hisler kadar içimde derin,
O güzel yüzünde aşkı gördüm
Ömrümü gözlerine adadım
Gönlümde tahtını kurdum
Seni sultanı seçtim
Kalbimin kilidini sana sundum
Gönlümün tek sahibi olasın,
Kâğıt ile kalbim arasında bir sır olarak kalacaksın!
Seni bir mısra okurlar oysa sen içimde bir romansın.
Hani derler ya kaleme bile sırrını verme, gider de kağıda yazar diye.
İşte kimseye senden bahsetmesem de,
Ama sen kalbimden dolup taşıyorsun.
Mısralarda seni, hep o diye tarif etsem de,
Kalp; saf ,temiz ve berrak olursa gözün göremediğini görür.
Kalp gözlerin yapamadığını başarır, karanlıkta da aydınlıkta da görebilir.
Nitekim Bize bir çift gözlerden ziyade basiretli bir kalp lazım ki gerçeği ayırt edebilelim diye .
Sessizlik büyürken duvarlarda,
Zaman ağır aksak akar rüyalarda.
Bir sandal gibi salınır insan,
Kendi içinde, kimsesiz limanlarda.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!