Ben hayatının en iyi insanı olmayabilirim!
Ama eminim ki,
Bir gün andığında ismimi,
Gülümseyerek diyeceksin ki,
O beni herkesten çok farklı sevdi.
Neden her şeyde seni görüyorum?
Yeryüzünde tüm insanlar senmiş gibi.
Sanki sen sonsuz bir yolsun,
Ve ben de bu yolculuk için yaratılmışım.
Sanki çaresizlikler içinde son teslimiyetimişsin,
Bana herdaim mutluluk aşılıyosun.
Gökyüzünde yorgun bir yıldız,
Çaresizlikle dolu anların ardında.
Kimsesizler sokaklarında kaybolmuş bir gönül,
Niye diye sorsan, cevaplar hep rüzgarın ardında.
Bazen hayat, çıkmaz sokaklardan bir labirent,
Nereye baksam nereye gitsem hep
gözlerimin önündesin
Sanki beden benim içimdeki ruh ruhun,
Ne yapsam ne etsem hep bir boşluk bir türlü dolmuyor içim
Çünkü dünyadaki hiçbirşey sen gibi olmuyor...
Uzaklarda olsa da,
Ama hep yakınımda olan!
Kalbimin tek sahibi.
İçimin en derin okuru ve
Hisslerimin en güzel yazarı.
İlham kaynağım..
Ben hüzüne çocukken baktım,
Büyüdüm büyüttüm.
Hiç yanımdan ayrılmadı,
Hep onunla yazdım şiirlerimi.
Gel artık gel!
Hüzünü Gönderip,
Huzur, kendi kendine konuşuyormuşsun gibi konuşacak birini bulmaktır.
Seni doğru bir şekilde anlayacağını bildiğin için, içini rahatça ona sıralayabileceğin, kelime dağarcığını eksik kalırsa da seni iyice anlayacak, iyi niyetiyle haklı çıkaracak birine sahip olmaktır
kırgınken de omzuna kafanı yasladığında kalbini onarabilen, şifanı hep onda bulduğun, ruhundan anlayan birini bulmaktır
Seni özlediğim kadar Yaşasaydım; ölümsüzlüğün adını aşk koyardım
İki kalbim olsaydı tek kalple yaşardım
Ve diğerini acını çekmek için ayırırdım
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!