Bir de her akşam gün batarken
Sahilleri beraber gezmek isterdim
Taklitimizi yapan sevgililerin
Fotoğraflarını süslemek isterdim
Beraber yaşlanıp
Daha çok sevdalanmak isterdim
Uzaklarda olsa da,
Ama hep yakınımda olan!
Kalbimin tek sahibi.
İçimin en derin okuru ve
Hisslerimin en güzel yazarı.
İlham kaynağım..
Ben hüzüne çocukken baktım,
Büyüdüm büyüttüm.
Hiç yanımdan ayrılmadı,
Hep onunla yazdım şiirlerimi.
Gel artık gel!
Hüzünü Gönderip,
Gözlerimden yankılanır acılar, derin yaralar,
Uzaklığın karasında savrulur solgun rüyalar.
Sonsuz bir özlemle akıp gider bu zaman,
Kalbimde dinmeyen bir sızı, bir duman.
Yıllar geçse de uzaktan dokunur anılar,
Huzur, kendi kendine konuşuyormuşsun gibi konuşacak birini bulmaktır.
Seni doğru bir şekilde anlayacağını bildiğin için, içini rahatça ona sıralayabileceğin, kelime dağarcığını eksik kalırsa da seni iyice anlayacak, iyi niyetiyle haklı çıkaracak birine sahip olmaktır
kırgınken de omzuna kafanı yasladığında kalbini onarabilen, şifanı hep onda bulduğun, ruhundan anlayan birini bulmaktır
Seni özlediğim kadar Yaşasaydım; ölümsüzlüğün adını aşk koyardım
İki kalbim olsaydı tek kalple yaşardım
Ve diğerini acını çekmek için ayırırdım
+Uzaksın ama bana herkesten yakınsın!
Çelişkiye bak.
-Kalpteki birimler, ölçüler her zaman sayısala zıt.
Mesela,
Sevgi iki kişilik olunca, paylaşılınca, bölüşülünce büyür.
Uzaktaki, aradaki mesafeye rağmen yakınmış gibi görünür.
Beklemektir yıpranmadan,
Zorlukları bile anmadan,
Görmeden bile sevebilmektir,
Rüzgâra haberini sorabilmektir.
Kalpte büyüyen bir iz gibi,
Her gün artan bir hissin dibi.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!