- Beni bir cümleyle özetleyebilir misin?
- Sen mutluluk başlığı altında bir romansın ama içeriği hazin hikâyelerle dolu.
- Peki beni nasıl bu kadar iyi okuyabildin?
- Her insan birer kitap gibidir, karşı taraf bu kitabı ne kadar sevdiğini onun derinliğini ne kadar anladığından belli eder.
Koşulsuz ve şekilsiz sevmek daha güzelmiş.
Bunu onunla her gün yaşıyorum.
Vücudu benden çok uzak olsa da,
Sesiyle kulaklarımdan kalbime akan,
Oradan ruhuma dokunan,
Et ile kemik kadar yakın.
Bakarız anılarımıza güleriz,
Gönül yangınlarında külleriz.
Hasretin ateşiyle deli divaneyiz,
Ayrılığın verdiği acılarla yanarız.
Güneşin doğuşuyla kalkarız,
Bu sevdada,
Ateşle doğmuş bir kıvılcım gibiyim,
Yanmayı bile kabullenmişim derinden.
Sensizliğin ortasında titreyen
Bir mum alevine bağlanmış yüreğim,
Rüzgar esse, yok olurum belki,
Biri der ki:
Dünya ne kadar büyük görünse de,
Aslında küçücük bir avuç yer.
Çünkü yüreğin,
Dünyadan bile geniştir bazen.
Sonra Mayıs ayının bir gününde yine buluşuruz,
Sağanak yağmurun altında beraber ıslanarak yürürüz.
Yağan damlalara beklenen mutluluklar karışacak!
Ve kalbimize verdiği huzurla el ele adımlarız...
İyi ki girdin hayatıma
İyi ki yerleştin kalbime
Sana kalbimde bir ömür boyu iyi bakacağıma,
Söz verdim kendime
İyi ki açmışsın bana kalbini
Işığının aydınlattığı kadar ilerliyorum
Sana doğru körler gibi adımlıyorum
Ama en azından izindeyim
Artık yalnız değilim
körler nasıl severmiş biliyor musun?
Kabullendim en sonunda.
Bu aşk sığmıyor dünyama,
Masum hayallerin yeri yok hayatta
Onlar da kırılmadan içime defnettim.
Ben sayende
Uyku bağımlısı oldum.
Neden her yerde seni görüyorum?
Yeryüzünde tüm insanlar senmiş gibi.
Sanki sen sonsuz bir yolsun,
Ve ben de bu yolculuk için yaratılmışım.
Sanki çaresizlikler içinde son teslimiyetimişsin,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!