Bir daha gözükmek mi
Olmaz
Yaşadım her ne varsa yaşanacak
Hayatım karmaşık kılavuza döndü
Arasam bulur muyum acep seni
Gönlümün gizliliğiyle dolu tenha köşesin de
Soruyorum
Daha kaç sürecek
Bu gidip gelme
Daha kaç sızlanacak yüreğim
Bitip tükenmek bilmeyen feryadıyla
Daha ne zaman haykıracak
Bir seherin ardından,sabahı müjdeleyen bir gece daha
Yüreğime sıkılan bir namlu gibi
Bu zemheri sessizlik de
Bir ses ve bir korku daha
Umutlarıma doğru..
Bu gece hasretime acılarıma
Merhaba işte buradayım yine
Bedenim yanında olamasa da yüreğim yine yanında
Nasıl bir engebe idi ki ta buralara getirdi
Hani insan gitmek ister de gidemez ya
Bir şeyler alıkoyar ya
Bir ayağı giderken Diğeri öylece kalakalır ya
Zillete dönüşen şu karmaşıklıkta
Kokuşan şu çirkef hayatta
Muhatap olunacak insan kalmadı
Sevemedim bu dünyayı yar
İnsan ki kendini çağdaşlığın pazarında starken
Sevgi denen ikamet
Meğer sığmamış dünya denen kaba
Yüreklerde çilelerle dolu sükunet
Anlatmakta kelimeler aciz
Yetmez bir kaç boş laf ona
Asırlardır bu hep böyle
Bir gün hayallerimi umutlarımı bırakıp
Dünya hayatına girmemi istediler
Ta ki kendimi o sessiz çığlığın kahroluşuyla bulduğum an
Ne geriye dönüş vardı ne de istiyordum
Kabullenmiştim hayatı çilesiyle sevmeyi
Bazen vücudum da ki ağrılar, beynimde ki uğultular
Neredesin nerelerde
Sensiz bu hayata katlanamıyorum
Ümit nedir,neden ümit edilir...
Artık ümit etmek istemiyorum
Sevinmek nedir? unuttum
O kadar yoruldum ki pes ettim
Bugün öğretmenler günü idi
Bana öğretmenim
Her gün yeni şeyler öğretirdi
Hayat yol insan denen üçgeni seyrettirdi
Çok farkı vardır öğretmenimin
O hem örneğim hem önderim
Belki de bıktım her şeyden
Sanki hiç ümidim kalmamış
Ne hayat ne insan
Hiç bir şey hissedemez oldum sana karşı
Mekansızım,her yer çöle dönmüş
Bu aşk fırtına dinmez de dinmeye
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!