Elem
Belki hiç bu kadar rengini yitirmemişti hayat
Bakanlar sevgi bulurken gözlerimde
Şimdilerde tebessümü bile bulamadıkları çehremde
Karanlık kuyularda çıkmazlara düşüyorlar
Setr eyle artık zihninde
Gün olur buralardan giderim
İnsanlardan uzak diyara seferim
Deli olmadan veli olunmazmış
İnsan ki yaptığın iyilik yaramazmış
Gün olur yüzüne güler
Derdin olur geçer gider
Ah gülüm
Var mı haberin
İçimdeki aşk dan
Derdine düşüp;
Gölge gibi takip ettiğim sevda dan
Bir an da kaybedip çektiğim vicdan azabından..
Bu gece de lütfunla ayaktayım
Günahkarım
Kimsenin olamayacağı kadar
Düşünüyorum da
Gecenin bir yarısı
Ölene dek secdeden başımı
Seni dinler seni içerim
Hayat insan çirkefinden
İki damla gözyaşıyla
Sana koşar teselli ararım
Seni ister sana söylerim
Çığlıklarım karışıyor
Gecenin örten sesine,coşkusuyla
Yüreğim yanıyor
Yarine olan arzusuyla
Gözlerim kamaşıyor
Sabaha ermek sızısıyla
Aşık maşuk dinlemez dinleyemez
Bu yanık gönül sana direnmez direnemez
Bu gönül senden başkasına dilenmez dilenemez
Acılarla dolu bi çare yüreğime sor
Bu yaraya senden gayrısı merhem olmaz olamaz
Ürkek ve acizim senden ayrılalı
Yaşama sevinci olmayınca
Neye yarar yaşamak
Sevmek ta ki ölümüne
Neye yarar sevdiklerin arasında tercih yapmak zorunda kalınca
Vahdet için çırpınırken tüm varlığını feda ederek
Neye yarar sevdiklerinle imtihan olunca
Bir daha gözükmek mi
Olmaz
Yaşadım her ne varsa yaşanacak
Hayatım karmaşık kılavuza döndü
Arasam bulur muyum acep seni
Gönlümün gizliliğiyle dolu tenha köşesin de
Soruyorum
Daha kaç sürecek
Bu gidip gelme
Daha kaç sızlanacak yüreğim
Bitip tükenmek bilmeyen feryadıyla
Daha ne zaman haykıracak
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!