Öyle bir acı ki anlatılmaz
Öyle bir yara ki sarılmaz
Bu yara sebepsiz yere kanamaz
Cehennemden daha beterdir sevdalıya
Eğer ki bu sızı dinmeyecekse
O yüreğinde bir kavga ki başlamıştır
Ne anlatayım söyle
Hangi anımı
Bugünden mahvolmuş emperyalist yarınımı mı
Yoksa bir daha dönmemek üzere
Sessizce sensiz koridorlardan geçip giden sanığı mı
Masumca tenine değen ıssız haykırışı mı
Gönül derdin bitmedi
Huzur geldi gitmedi
Aşkım sana yetmedi
Gel gönlüm yine gel
Öyle bir aşık ki ağlar
Gecenin bir vakti
Hissetmeyen bir kalp
Uyuşuk beden ve bıkmış bir tenden ibaret
Belki de hissetmek istemeyen bir kalp
Çünkü o çok yorgun
Yaşadıkları yüreğinde,taşıyıp taşıyamadıkları
Dünler ütopik bir hatıraya döndü
Bugünler ise sensiz
Sessiz,kasvet,gaflet ve yalnızlıklarla dolu
Ya yarınlar
Bilemediğim sevinç ve kederler dolu
İsterdim ki dünüm seninle geçsin
Canım anam
Dertli,ahuzarı derin anam
Yıllarca çocukları için didindi durdu anam
Sabrı biledi ekmeğini çaya batırdı yedi anam
Bu hale nasıl düştüm bilemem
Bilsem de başka yere gidemem
O varken başka yere yönelemem
Yaktı bitirdi bu ayrılık beni
Bu yüreğimdeki özle mümkün mü sönmek?
Bir aşk ki nakşedilmiş kalbime
Hangi çehre züğürdü düşünür bu yüzü,
Adım attığımdan beri bu şehre
Kan revan içinde tüm çehre
Her defasında boğazıma düğümlenen de ne!
Hiçlik Dirilmek
Hiçliğin koynunda, sessiz bir kış uykusu,
Solgun düşler içinde kaybolmuş her husus.
Ne ışık var, ne ses, ne de bir iz bırakılmış,
Bir boşluk denizinde yitmiş tüm varoluş.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!