Bazı insanlar kuru bir ağaç misali
Ne yeşil ne kuru bir yaprak
Ne bir meyve veriyor doyacak
Ne bir gölgesi var
Dinlenmek için yaslanacak
İşe yaramaz kuru bir ağaç
zor zanaat gülümsemek içtenlikle
varını yoğunla örtmek bazen
bazense hiç yoktan varolmak
varlığının ahengini tüm dünyaya hissettirmek
herşeyden öte doğru insanla gülümsemek :)
gelsen bir ah
gelmesen bin ah olur
işitsen bir ışık
duymasan kahır olur
artık sarmaşıklarım zehir akıtıyor
panzehirim ise sen
mekanın gölgesinde
zamanın seyrinde
daim sen varsın yüreğimde
değişmez oldu kara gölgesi an ın
faydası yok saklamanın
savurur rüzgarı sabahın
...gitme, gidersen de sen de kalırım
kalırsan da sen de olurum hemdem
bu köz yüreğime düştüğünden beri;
ne anlamı var mekanların zamanların
dile gelse de konuşsa susuşlarım..
aslolan sadece sende kaybolup kendimi buluşum
İçten içre kanrevan düşüncelerinde boğulurken
Sukunetinin çıgliklarıdır
Sessizligin fırtınasında ruhunun demlenlenmesidir
Severken sevildiğini görmektir
Gidemediğin gidislerindir
Gittiğini göremediğin,
bu neyin kavgası
zeytin ağaçlarının dallarımı kırıldı yoksa
bu neyin hırsı
gözlerini kan mı bürüdü yoksa
bu neyin gırgırı
yerde yere vuran ahım yetmedi mi daha
Kaldım mı yine seninle başbaşa
Aklın dumura uğradığı yerde..
Hadi ne mırıldanacaksan mırıldan
Yok artık o pejmürde kabuslar
Hayatı askısından tek tek topladım
ve yanındayım
Aklım ve kalbim arasında
oracıkta kuytu bir yerde kalıverdim
işte oldu bu sefer deyip
her tamam deyişim de
acının koynunda uyanmak
.....
İyi insanlar biriktirmek istiyorum artik
Aklim ,dimağım karmakarışık
Sitemim ruhumun dizginlerine sarmaşık
Yüreğimin sustuğu dem,kalışına âşık...
Ân be ân....
Ve vazgeçiş; ,herseyin baslangiciysa
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!