dönüp baktığım da
elimde kalanlar , bir avuç gözyaşı
insan sevince,her şeye göz mü yummalı
ya da gözyaşlarının ardına mı saklanmalı?
ağlamak da genetik bir miras mı
çevren zalim ve hased insanlarla doluysa
İstanbul Benim İçin Aşktan Öte
İstanbul benim için aşktan öte,
Kokun gibi çökmüş deniz üstüme.
Gelmeyecek birini bekler gibi,
Her vapuru boşluğa sürgün götürse.
Kadın dediğin narin zarif güzel ve çekici değildir Sadece
Kadın dediğin Zeki akıllı ve yumuşakbaşlıdır aynı zamanda..
Kadın dediğin hisleriyle olacakları önceden sezen, telaşa kapılmadan analiz edip, huzura kapı açandır.
Bazı insanlar kuru bir ağaç misali
Ne yeşil ne kuru bir yaprak
Ne bir meyve veriyor doyacak
Ne bir gölgesi var
Dinlenmek için yaslanacak
İşe yaramaz kuru bir ağaç
Nietzsche’nin Gözleriyle
Bir çığlık atar içimde, “Beni kendin yarat!”
Güçle yoğrulmuş benliğim, kaderine inat.
“Tanrılar ölü,” der yankılar göğün altında,
Ve yalnızlık dans eder ruhumun karanlığında.
Her adımın yankısı kaybolur,
Ruh acı çektireni unutur🤍
Sessizlik içinde büyür zaman,
Kendi gölgemle konuşurum ben.
Dünya ağır, nefesim kısa,
Ve yalnızlık kanat çırpar gökyüzümde ..
her bakışta seni bulmak
her kelimede sana daha yakın olmak
sustuğunda senle durulmak
konuştuğunda sevinçten gözbebeğinin parlaması
ey sadakat
dans eder ruhum daim seninle
Sahip misin sahibim mi
Fütursuzca aklına geldiğini yaşamakla
Karşındakinin kalbini somutlaştırmakla
Kendini haklı mı çıkaracaksın !
o bahçanın ışıllığında kaybettim sevincimi
sarılmak isterdim
kokunu içime çekip
yıllara inat yaşanmışlığı silmek
ve hep sendeymiş gibi kalabilmek....
seherin son deminde
daha gözler ağarmamış
kandiller sönmemiş
sevdalar geceye yenik düşmüş
kahrın tüm geceyi örtmüş
sarmış sarmalamış
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!