Mutluluğa firar ettikçe
Acılara boğulmak
Kalabalığa koştukça
Yalnızlıkla kamçılanmak
İnadına konuştukça
Susmaya mahkum olmak
Sen o halinle Yari zikir edersin de
Ey bülbül i zişan,benden kat be kat halis
Nefsim gibi var mıdır ki aciz
Senin gibi olamazsam katıksız ve haris
Nasıl olurum cennetullaha varis
Susma ey bülbül
Düşünmekte yetmiyor bazen,
Bazı yolların sonu busbalanık
Değerli gödüğün sözlerin hükmü yok
Zorlamamak gerek ne yüreğini ne emeğini
Tüm yalınlığıyla terk etmek
Bazense sadece boş vermek gerek!
Hayat sevmekle başlar
Daha henüz anne karnında
Sevmektir tek tesellimiz
Yine sevmektir tek tesellimiz
Sevelim sevilelim
Üşüyorum
Titriyorum
Soğuktan ve mevsiminden değil
Sadece yalnızlıktan bitip tükenmeyen
Buz kesiliyorum bu sessizlikten
Bu ıssız diyarda
Bir ilkbahar günü, aşk sevda peşine düşmüş
Sen hiç umulmazı ararken
Dertlerin çepeçevre sarmış
Düşünemez oluyorsun
Ümitsizlik hayal yıkıyor yıktıkca
Eziyor ezdikce benliğini
Bir çöldeyim susadım
Arıyorum
Neyi?
_Bir çeşme mi yoksa kanacak bir su mu?
Ne dostlar,yollar katettim
Hala koşuyorum duraksız
Ey koca kainat
Saçın sakalın ağarmış
Bu cehennem dediğim tabakaya
İnan ki rahmet yağmurları yağarmış
Hani ne oldu söyler misin
Onca insanlığın kadar arkadaşlığın
Üzerimde yılların yorgunluğu
Umuduma kapıldım da geleceğimden oldum
Direnmedim
Direnmenin aslını bilmedim
Israrcılığımla tökezledim
Benim olamayanı benimsedim de ondandır
Elem
Belki hiç bu kadar rengini yitirmemişti hayat
Bakanlar sevgi bulurken gözlerimde
Şimdilerde tebessümü bile bulamadıkları çehremde
Karanlık kuyularda çıkmazlara düşüyorlar
Setr eyle artık zihninde
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!