Elimde bir Demet

ELİMDE BİR DEMET PAPATYA, LALE ÇİÇEĞİ

Elimde bir demet papatya,
Bir avuç da lale vardı.
Her birini sana getirmek için
Yüreğimden koparıp topladım sanki.

Papatyaların beyazı,
Kalbimdeki temiz sevgiyi anlatıyordu.
Lalelerin kırmızısı ise,
İçimde sessizce büyüyen aşkı...

Ne gösteriş vardı elimde,
Ne de pahalı hediyeler.
Sadece bir demet çiçek,
Ve sana ait kocaman bir sevda...

Sokaklar uzundu.
Rüzgâr usul usul eserken,
Ben her adımda seni düşünüyordum.
Belki gülümseyecektin,
Belki "Hoş geldin." diyecektin.
İşte o hayal bile,
Bana bütün dünyaya bedeldi.

Papatyalar masumdu.
Tıpkı sana ilk baktığım günkü duygularım gibi.
Laleler gururluydu.
Tıpkı söyleyemediğim cümleler gibi...

Bir demet çiçeğin arasına
Kalbimi de gizledim.
Belki anlarsın diye...
Belki gözlerin okur diye...
Belki sessizliğim,
Sana benden daha güzel anlatır diye.

Ama kapına vardığımda,
Cesaretim sustu.
Elimde çiçekler,
İçimde binlerce kelime vardı.
Hiçbiri dudaklarımdan dökülmedi.

Rüzgâr aldı papatyaların kokusunu,
Gökyüzüne savurdu.
Ben ise başımı eğip,
Sessizce geri döndüm.

Çünkü bazen insan,
Sevdiğine ulaşamaz.
Ama sevgisini kirletmeden
Yüreğinde taşımayı başarır.

O günden sonra
Papatya görünce seni hatırladım.
Lale görünce içim sızladı.
Çiçekçilerden geçerken
Bir demet umut kaldı avuçlarımda.

Belki bir gün,
Yollar yeniden kesişir.
Ben yine elimde bir demet papatya,
Bir demet lale ile gelirim.

Bu kez konuşmam.
Çiçekler konuşur benim yerime.
Papatyalar sevgimi anlatır.
Laleler hasretimi...

Ve sen,
Hiçbir söz söylemeden
Sadece gözlerinle gülümsersen...

İşte o an,
Bütün şiirler susar.

Çünkü bazı sevgiler,
Bir demet çiçeğin sessizliğinde,
Binlerce kelimeden daha güzel anlatılır.

Ben hâlâ elimde
Bir demet papatya,
Bir demet lale taşıyorum.

Belki sana vermek için değil,
İçimde hiç solmayan sevgiyi
Hatırlamak için...

Çünkü bazı çiçekler solar.

Bazı mevsimler geçer.

Bazı insanlar uzaklaşır.

Ama temiz bir sevgi,

Papatyanın beyazı gibi,

Lalenin zarafeti gibi,

Yıllar geçse de

Yürekte solmadan yaşamaya devam eder.

DELİNİN BİRİ
HAMZA CAYMAZ