Ege'de Ararken Şiiri - Ege Kıyısı

Bir mavinin ardına düştüm, bilmeden nereye,
İçimde eski bir merak, dilimde adı olmayan.
Kıyılar boyunca sordum rüzgâra seni,
Her dalga kıyıya vurdu, bir cevap bırakmadan.

İzmir'in akşamında aradım o izi,
Körfezin ışıklarında kayboldu gözlerim.
Bir vapur sesi geçti gecenin içinden,
Ardından sustu deniz, kıyıda kalan sesim.

Aydın'ın akşamına bıraktım adını,
Efes'in taşları kadar eski bir susuşla.
Belki bir çağ saklıydı aradığım yerde,
Taşların arasından yükselen o yankıda.

Yollar uzadıkça çoğaldı içimde özlemin,
Her kıyı biraz daha yaklaştırdı sandım.
Ama deniz ne kadar maviyse o kadar uzaktı,
Yaklaştıkça kendimden biraz daha uzak kaldım.

Bir akşam daha çöktü kıyının üstüne,
Uzakta bir yelken eridi maviliğinde.
Ne varsa içimde denize bıraktım sessizce,
Sabahı bekledim, aynı kıyının dibinde.

Bir yakamoz düştü İzmir'in körfezine,
Vapur ışıkları karıştı Ege gecesine.
Bir ses dolaştı dalgaların teninde,
Ege, adını fısıldadı kıyısına.