Bir erkeğe gökyüzü verilir, ufku geniş, yolu açık,
Bir kızın önüne sessizce duvarlar örülür artık.
Onun attığı her adım, hayatına açılan kapı,
Bir kızın adımı neden hep geri dönmenin şartı?
Ona gece kadar geniş bir özgürlük bırakılır,
Gök bazen yağmur yağdırırdı,
bazen güneş açtırırdı;
ama mutlaka bir şey yapardı.
Yağmurun ardından
Lafügüzaf artık
sadece bir melodi değil.
Bir zamanlar kalbime dokunan sesin,
gözlerime yansımış silüetin,
bir yerlerde hâlâ duran hâlin…
Seni yanımda taşıyamadığımdan,
baktığım şeylerin içine yerleştirdim.
Bir şarkıya,
bir renge,
bir kitaba,
Yıldızlardayken
gökyüzümden kayıp denize mi düştün?
Tozlaşıp yakamoz oldun;
gecelerime renk,
bana yokluk bıraktın.
Ur'un gecelerinde başladı belki de her şey,
kil tabletlere çentilen ilk yıldız haritalarında;
rahipler göğün suskunluğunu çözerken
Fırat, ay ışığını ağır ağır taşıyordu
zigguratların gölgesinden.
Bir kralın ölümünden çok daha eskiydi
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!