Minesi döküldü adâletin
Mazlûmların çığlığı leylâ gibi
Uzuyor karakışın griliği
Siyâh filizleniyor melda gibi
Zulmün ikbâli güneş gibi
Ne yazık ki…
*Bir ilkbahar bekliyorum kar tanelerinin inişinde
Okyanusta gemimi yüzdüren rüzgâr
Sırtımı sıvazlayan dalgamdın
Sancağımda yazılıydı adın
Gözlerin zamanı elerken avuçlarımda
Kuruyan peteklere döndü gençliğim
Arı öldü
Bal tükendi
Servilere yem oldu iliğim
Bir acının rengi kaldı geride
Sen ninniler kadar tomurcuktun bebek
Biz de seninle beraber büyüdük
Büyüdükçe küçüldük
Şimdi ağıtlar yakılıyor ardımızdan
Zaman işte bildiği tek şey var
Dan dan dan…
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!