Dursun Tiftik Şiirleri - Şair Dursun Tiftik

Ağlamak boyut değiştirdi
Ağlayamamak oldu
Etraf kendi kibrinde boğulan
Cellatsı sînelerle doldu

Yüksekti

************Gelişin eylül olsa da râzıyım
************Yeter ki geliver be yazım…

Allah’ım çok dardayım

Tevbe yüklü ardayım

N’olur merhamet eyle

Gel dedin ya

Koşa koşa geldim işte

Meltem meltem yağan bir yağmurun

Kıblesi saptığında

Nasıl bir sele dönüştüğünü

Cenâbet cemreler düşünce hayatın orta direğine

Jiletler dokunmaya başladı zamanın bileğine

Mehtabın gölgesinde doğduk
Mutluluk büyüttü her birimizi
Pamuk gibiydi güzelim elleri
Bir gün değişiverdi şehrin renkleri

Yok/sul idim

Var/lık benimdi

Var zannettim kendimi

Önden giden atlılar bastı ıslıklarını
Susturdular bir ânda yetim çığlıklarını
Devreye girdi hemen bin yıllık kutsal zekât
Yürekler hoşnut oldu huzûra erdi tâkat
Eskiden hep böyleydi mâvileşirdi âfâk
Siyahlar silinirdi sıra beklerdi infâk

Nasıl kıydın zâlim güzelim saçlarına

Bir darbe de sen vurdun sevda açlarına

Zülüf ki yürek yumuşaklığı demektir