Sayısız sayışmalar yaptık hayatla
Üzerime geldi Ebrehe’nin filleri
Hep bana düştü gurbet illeri
Sen nasıl bir sebepsin birâder böyle
Ortaya çıkıp vesile olmuşsun aşka
Sonra bahâne moduna girip
Cânından bezdirmişsin âşığı
Aşk ne karakış tanır ne zemheri
Bâzen cin oluverir bâzen de peri
Önemli olan tek şey dökülen alın teri
Bir gece eleğimsağmalarla gelse çocuksu hayâllerim
Renkli hayatlar sunsam gariban(!) insanlara
Dünyada yer kalmasa karanlık hazanlara
Ferhat tefekkürüne duâ katarak vurur kazmayı
Şirin sadâkat içinde tevekkül eder
Bir ânlık gaflet tüm emeği kül eder
Hüzzâm bir hayatın içinde kaybolduk
Ne beslenme çantası kaldı ne bir suluk
Şimdi kan akıyor oluk oluk
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!