Bir unutma hastalığı çıktı meydana
Sevmek unutuldu
Hoşgörü unutuldu...
1.Kendini Kaybeden Adam (!)
***************Gam denizi geniş bir meydân
***************Bâdesiz mısrâlardan hoşnut değildir meyân
***************Pâk yerinden ayrılır rûh
Sudaki gölgelerin vicdânı var mı hocam
Bıçak etkisi yapıyor göğüslerdeki cam
Ihlamur ağacının gölgesinde atardı adâletin nabzı
Tüm kilitli yürekleri açıverir türküler
Paslanmış vicdânları da temizler
Türkü söyleyebilirse insan
Ölüverir bencillik ve keder
Kaç tohumun hıçkırığı duyuluyor
Mantıksızlığın hortladığı saatlerde
Keder perde perde iniveriyor şehre
Kendinden uzak yankılar arasında
Umut Meryem'in ummanı olmuştur
Maviler galip gelmiştir siyaha
Hâfızam gitti gidecek
Biraz zeytinyağı lâzım bana
Biraz da kuru üzüm
Yoksa seni bile unuturum(!) iki gözüm
Esmerleşen yâdigârdır yeldâ fotoğraflar
Fakîr vicdânları ilmek ilmek kurutur
Yıldırımların vurduğu zambaklar bile unutulur
Yine de kırk yıllık hatırı vardır
Bakarsın bir şarkı filizlenir umuda gebe aynalarda
Mağaraların yorgun fakat ümitvâr insanları değiliz artık
Gökdelenlerde yaşıyoruz ama
Ana yemeğimiz doyumsuzluk, yalnızlığımız katık




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!