Dursun Tiftik Şiirleri - Şair Dursun Tiftik

***************Edepsiz bir mühür taşıyor duygusuz deniz
***************Dostluğu îdama gönderiyor sessiz sessiz
***************Mürekkep derdi de yok zâlim mantığın
***************Bitecek diye daha çok bekleriz

Gül dumanlı bir havada dârda kaldı
Zaman susuyordu acı acı
Gözlemevleri kayıt düşüyordu
Kesilmiyordu tutulmaların ardı arkası
Mehtap yakamoz kusuyordu
Zehirlemişlerdi çilekeş Ay’ı

Kalp gibisin sevgili
Önce nazarını dağıtırsın atardamarlarla
Sağlam ve esnek
Sonra küstüğünü zanneder âşıkların
Temizlersin nazarlarını toplardamarlarla
Meleksin sen melek(!)

Ben doğallığın peşindeyim

Bahçıvan eli değmemiş nesrinleri severim

Ormanlarda dolaşır

Bilgisayar odaklı akrabanın bakışı

Dostun tek düşündüğü televizyon akışı

Okumak zordur şiirlerimi

Bulunmaz çöllerimde vahalar

Mûnisem
Mevsimlerin yüzlerinde kin saklı
Kuyuda korkuyor Yusuf
Zaman ve mekân çok daraldı

Mûnisem

*****Elimde mîraç gülü sana geldim Mûnise
*****Sesim de çıkmaz oldu donup kaldım Mûnise
*****İçerim ılgım yüklü döndür hayata beni
*****Nergis duruşlarında huzur buldum Mûnise

**********Hazansa ömrümün son senfonisi

*********Korku sebilinden gözyaşı içtim
*********Karıştı sulara hayâl arklarım
*********Göğsüm daralmıştı sensiz bir hiçtim
*********Yıkıldı üstüme gönül barklarım