Dursun Tiftik Şiirleri - Şair Dursun Tiftik

Şiir denen ahretlik bu kupadan(!) elenir
İnanın küfür etsem pek çok insan beğenir

Şimşek işvelidir herkesin yolunu aydınlatmaz
Kızarsa yıldırım oluverir yakar âvâz âvâz

Yürek yangın içinde gösterimde son bölüm
Sinema boş kalınca tek kurtuluştur ölüm

Su olup da kâkülünden akamadım yüzüne
Serinletip yüreğini giremedim gözüne

Sokaklar hep boşaldı hüzünlendi Sitâre
Tebessüm yok ortada yalnızlık pâre pâre

Gün yüzüne çıkarsa hüzünle yüklü sızı
Çokluğa gerek kalmaz öldürüverir azı

Tevâzunun güneşi vardır gururunsa mumu

Kim ısıtabilir gece boyunca donan kumu

Aşkın suçu mu olur suç işleyen beşerdir
Erdem pişman olmakta tevbe büyük neşterdir

Toprak bizi çağırır beniz solunca
Ağaç dile gelir tabut olunca

Her duygu yeni âlem nerden bilsin müneccim

Ölçmek biçmek imkânsız yetmez kütle ve hacim

İnsanca yaşa ve öl etin butun ne cicim(!)