Dursun Tiftik Şiirleri - Şair Dursun Tiftik

***********Düğümlendi boğazıma
***********Sadâdan yoksun gırtlak ünsüzü
***********Bir araya getiremedim handân olacak iki sözü
***********Ben “hâb-ı gaflet” ile sürdükçe tarlayı

Kuytularda yaşar buhur kokan hayatlar
Buhurdan hiç sevmez kalabalıkları
Atıverir esansından tüm dünyalık alıkları
Kıyamet suda kopar aslında
Yayılır havaya tüm atıkları
Zerreler duygu olarak iner yere

Yıllar geçmiş aradan

Kan akıyor yaradan

Şeytan süngü takıyor

Denizlerin rengini nihâventte sanmıştım

Oysa ki hüzzamdaymış kasırgaya danıştım

Her zerre rızıkken dünyada yoksulluktan korkmak niye
Hamd ederek yaşamalı ‘’şükürler olsun’’ diye diye

Ay öpmeyi bıraktı çok üşüdü iskelet
Mutluluk tane işi hüzünse demet demet

Aşk dergâhında gerçek de var ılgım da

Umut olmaz güneş görmeyen salkımda

Gece mi oldu yine gündüzde mi kaldı em
Kim su verecek bana sen de gidersen şebnem

Segâh çalıyor taş plakta âyînsi edâsıyla
Beni de bana çağırıyor fıtratsı sedâsıyla

Sekant akışların yakıyor yüreğimi tek tek

Sadece seni içiyorum ,yudum yudum, sek sek