seni beklemek bir şanlı hüzün
bir şanlı destan can
zevk almak yağmurlardan
kardan
çamurdan...
Şairim diyenin gönlü Yunus`ca
Engin olmalı ki okunabilsin!
Ötelerden gelen bir meltem gibi,
İnsanın içine dokunabilsin!
İncitmesin dinleyeni sezeni,
Yığın yığın olmuş çileli derdim
Yazıyorum yazıyorum bitmiyor!
Dağlarla çevrili önümle ardım
Kazıyorum Kazıyorum bitmiyor!
Kör olmuş feleğin görmüyor gözü
Ben memleketimi
Ağıt ağıt
Destan destan okudum
Türkü türkü sevdim!
Asya'da Mete Han'ı
Gökleri gümüşleyen, güneşi ateşleyen,
Şu simsiyah toprağa gülü menevişleyen,
Kâinatın sahibi yüce Tanrı adıyla,
Sessiz hıçkırıp duran dervişin feryadıyla;
Bir gürgen değneğine astım iki kolumu,
Elif yağardı yağmur, Elif'ti karın derdi,
Zaman Elif solurdu, gönül Elif söylerdi!
Yunus-u Mevlâna'ydık sevginin pazarında,
Dualı lâlelerdik yârin lâlezarında! ..
Elif'in elindeydi nişanım, nişangâhım,
Gündüzümü çaldırdım, geceden de siyahım!
Bir hasret yağmuru ıslatır beni
Bir de senin bakışların a canım!
Gurbetlerde kıyan kırk satır beni,
Yazmandaki nakışların a canım
Gel seninle bu alemde
Yeni bir dünya kuralım
Ayı, güneşi sen ol!
Suyu toprağı sen!
Tepesi, dağı,




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!