Dünya Yükünün Hamalı Şiirleri - Şair Dün ...

Nihal’im, seni beklemek, Tanrı’nın beni sana kul eylemesiyle başladı;
O’nun elinden bir nefes çalmam yasaklandı,
Hesap gününe saklanmış vakitlerin hasretine gömülmem yasaklandı.
Kulum dedi, boş vaktin olsun diye beni bekletti.

Ah, bırak divan durayım sana, zira değer;

Nihal’im için

Sen, gökyüzünün en sessiz gecesinde yankılanan bir yıldızsın,
aklın — derin bir deniz,
düşüncelerin — sabırla yoğrulmuş bir bilgelik.

Nihal'in Varoluş Şeridi

Nihal'im,
Sen aklınla bir bilge, ruhunla bir çocuk,
Zamanın şeridinde işlenmiş nakış...
Kalbin, tüm dünyaya açık bir liman,

Nihal’e Mektup — Varoluşun Işığı

Bir gülüşün var Nihal…
Sadece dudaklarının değil,
Evrenin karanlığına dokunan,
Zamanın kendisini durduran bir ışık.

Nihal’im Üzerine

Nihal’im,
sen yalnızca bir isim değilsin,
bir düşünce, bir ilham, bir titreşimsin
varoluşun en ince dokusuna işleyen.

Nihal’im İçin

Nihal’im, sen
bir düşüncenin yumuşak sabahı,
bir bilgelik yıldızının sonsuz ışığısın.
Aklın, gecenin en karanlık anında

Tebessümünle Yıkılan Mabedim

Senin gülüşün,
benim içimdeki bütün duaları geçersiz kıldı.
Benim mabetlerim vardı,
senin adını anmayanların giremediği.

“NİHAL: ARAF’IN IŞIK TÜRKÜSÜ”
(Arafta Yananlar Risalesi – Nihâl)

Ben bir sedir ağacıyım —
göğe Nihâl kokusuyla yaslanmış,
yere "Nihâl" diye kırgın...

Gül ve Sessizliğin Duası

Nihal’im,
Gün doğarken parkta bir gül gördüm,
Ve hemen aklıma düştün…
Her yaprağı, senin zarafetine bir selam,

Nihal’e Ağıt ve Övgü

Nihal’im…
Sen bir bilgelik nehrisin,
Zamanın kıyısında saklı,
Akıltaşıyla ışıldayan,