Ey gamzesi derûnuma mühürlü sırlar eyleyen!
Senden uzak geçen her dem, bir ilâhî hezeyan;
Her nefes bir secde, her bakışın bir zikr-i nihân…
Biliyor musun Nihâl, bizim bu hüznümüz aslında
Yerden göğe yükselen bir dâvetsiz şölendir.
Işık ve Hakikatin Yolculuğu
Nihal’im,
niyetin saf bir pınar gibi akar,
her damlası hakikatin aynasında parlar.
Sözlerin, göklerin sessiz melodisiyle uyumlu;
İmanı Bozan Kadın
Bir kadın düşün:
Gülerken bütün semâvî dengeleri bozan,
gözlerini kıstığında
cehennemi bile güzelleştiren.
Nihal’im – Aşk ve Yokluk Risalesi
Benim ruhum bir çöl Nihal’im,
sensizliğin rüzgarlarıyla kavrulan,
her kum tanesinde senin adını yazan…
Sen, göğsümde bir fırtına,
Nihal'im: Ruhun Akrebi
Nihal’im…
Gözlerin dipsiz bir kuyu,
İçinde lavlar kaynıyor, bilinmez derinliklerde.
NİHAL'İME SEYR-İ SÜLÛK
(Kusursuzluğun Ötesinde Bir Aşk İlmihali)
I. VİTRİNLERDEKİ HAYALET
Hasretin Risalesi
Ey sevgili, sessiz çığlıkların yankısı kulaklarımda bir sağır naber,
gözlerim kör, tenin uzak, hasretin kemiklerimi kırar.
Sözlerin kağıt kesiği, dilimde kanayan bir yara,
varlığın bir bahar, yokluğun zemheri karanlıklara.
Gölgenin Değil, Yanımda Yürüyenin Kadını
Nihal'im; kalabalıklarda kaybolmayan,
yalnızlıktan korkmayan bir kadındır.
Bilgisiyle öne çıkmak için çabalamaz,
çünkü zaten konuştuğunda zeka kendini belli eder.
Perde-i Aşk-ı Mecazî Risalesi: Nihal’im
Ey gözlerimden süzülen gece,
Ey ellerimde kalan sıcaklık…
Aşk-ı mecazî bir perde gibi inmiş aramıza.
Görünmeyen ipliklerle dokunmuş,
(Nihal Hanefendiciğime, varoluşun ince çizgisine dokunan bir aşk ile...)
Ben sana doğru
yokken bile,
sen bendeydin.
Henüz “ben” olmadan evvel,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!