Dr Yusuf Polat Şiirleri - Şair Dr Yusuf ...

Ey gam; soldursan da beni
Bu güz mevsiminde
Beklemem
Yaprağımdan çiçeğimden vefa
Bırak da kalayım öz dostum
Köklerim ile baş başa

Ey gönül; aldanma göklerdeki yerine
Zamansız açan
Nice yapraklar aşağı düştü
Yol baştanbaşa açmamış çiçek dolu
Bu ıssız yollarda nice varlar yok oldu

Ey insan bak kendine gör ki, hangi aynada saklısın
Kendini bir damla et ve kandan mı ibaret sanırsın
Görünende oyalanma, hakikat görünenden ötesidir.

Olsan da dağların sessizliği, okyanusların uğultusu
Sen ne topraksın ne de su.

Ey sevgili inan dünden de güzelsin bugün
Güneş değil, aydınlatır günü gülüşün
Güller güzellik katsa da bülbülün sesine
Senin bakışlarındır can veren gül bahçesine

Ey sevgili

Gamdan beslenen bir hastayım bilmem ki neden yastayım
Dertle deva aynı tattır bana bilmem ki; neyin telaşındayım

Aşk dediğin dört mevsim bilmem ki hangisine davetliyim
Kış ile yaz aynı renktir bana el zannetmesin çok renkliyim

Ey sevgilim inan dünden de güzelsin bugün
Güneş değil, aydınlatır günü gülüşün
Güller güzellik katsa da bülbülün sesine
Senin bakışlarındır can veren gül bahçesine

Ey sevgili

Yükü ağırdır kendine uğramanın
Benzemez başkası ile tanışmaya
İleri değil içeri doğru işler zaman
Fark edemezsin
Kendine giden yolları
San ki başka bir kimliktir benliğin

Öyle bir ateş düşsün ki şu gönlüme,
Kül etmesin beni;
Küllerimden secde kokusu yükselsin.
Yanmak, vuslatın dili olsun;
Sönmekse, ayrılığın o en uzun gecesi.

Kurudum da kaldım, hasretinden
Issız çöllerde
Sensizlikten,
Sesini dinlerken her gün ben

Düştüğüm deniz; közden bir ateş

Tüm dünya avuçlarımın içinde olsa
Dinmez hüznüm bilmem nedendir
Meğerki ilk günden
Tek tutam mutluluk
Bin tutam gam ile yoğrulan bedendir