Yalnızlığım soldurur gün batımlarını
Bir renk sarhoşluğu içinde akşamları
Uyanır unutmanın derin uykusundan
Karanlıktan korkan tüm pişmanlıklar
Geçmiş zaman eteklerinde bir sevda
Vazgeçmeyeceksin
Konup konaklanmaktan
İnsan olan gönüllere…
Bir kanadın umut
Diğeri korku ile açılsa da
Neden çılgın bir nehirden bile daha asi
Şu veda vaktinde seninle yüzleşmek
Neden ayrılıktan haberdar
Sararan bir yaprak karşılar hep rüzgârı
En ücra köşesindeyim şu an hayatın
Günün ilk ışıklarında gelip çalsam kapını
O sararmış mazi hayat bulur mu yeniden
Bir kahve eşliğinde tanışsak sil baştan
Bu solgun bakış yakar mı kalbini yeniden
Bir deli nehir bir asi rüzgâr katsa önlerine
Gözlerin ah o yosun gözlerin
Her gel git gönlüme
Kum zerresi bırakan gözlerin
Kalbimde ölümcül bir vurgun
Deniz mi?
Yoksa gözlerin mi daha derin
Şu zamansız yaşanan ayrılıklara
O amansız gelen keskin belalara,
Vefa yoksunu akıp giden zamana
Söyle bu beden nasıl dayansın
Tövbeye meydan okudu zihnim
Yabancısıyım gerçeklerimin
Uzağındaydım düşlerimin
Tanışamadım kendimle
Önyargılarım
Düşüncelerime hep perde
Günlerce kanlı gözyaşı dökmüşüm
Meğer kırık hayallerimin ardından
Bilir misin bu kaçıncı çiçektir solan
Yol ayırımında o gidişinin ardından
Kulaklarımda hala dinmeyen sesin
Bir günde benim için yağ
Bulutlardan ayrılıp
Ayaklar altında çiğnenmeyi
Göze alman gerekse de
Öyle bir yağ ki!
Gözlerimden akan yaş misali,
Gece yarısı aralar da penceremi
Uyandırır beni
Kulağıma ıslık çalan bir rüzgâr
Eser de zihnimin derinliklerine
Temizler ruhumu asi düşüncelerden




-
Mehmet Faruk Ersoy
-
Ercan Vural
Tüm YorumlarTebrikler sevgili abim kalemine yüreğine sağlık.
Az sözle çok şeyi anlatma sanatı olan şiir... Duygularınızı yazıya döktüğünüz bu çalışmalardan dolayı tebrik ederim.