Ben sevgi nedir inan bilmem
Başım hiç okşanmadı ki
Gözleri gülmemiş
Bir dilsizim
Bir tükenen ömrümü bilirim
Bir de
Geçmişin gölgesinden çıkılan zor yollarda
Sahte haz kuşatmalarından yaralıyız
Korkularımız süreğen dermansız hastalık
Derman aramaya hiç bir cesaretimiz yok
Oturduğumuz sofralarda ruhumuz hep aç
Yol arkadaşım olan insanlardan
Nefret edebilir
Kin besleyebilirdim
Bana eşlik edişlerinin
Kendi alın yazısı güzergâhındaki
Yürüyüşlerinin
Gam yüklü yolcular otobüslerde
Kentten kente uzanan asi yollarda
Hasreti taşırlar geceden gündüze
Lambalar yanıyor şehirlerde
Belli ki;
Maziden haberdar raylar
Dünden bugüne
Ne getirir ne götürürler
Sırtında yılların sırrı
Atılan her yeni adımda
Korku ile umudu
Dünyalık hevesler çekilin
Yorgun bedenimden
Cennetlik ruh yorgun
Dünyalık seferlerden
Kocamış bir at misali
Geçmiş dediğin
Bugünün çamurlara bulanmış sularından başka ne ki
Gelecek dediğin
Bulutlara sevdalı göğe kaçmış buhardan başka ne ki
Zamansız baharların
Heveslerine yenik,
Narin çiçekleri gibiydik.
Çocukça
Hesapsızca yaşayan
ZAMANSIZIM
Başım
Zamanı gün ve gün öğüten
Taş bir değirmen
Gönlüm anın peşinde
Geçmiş
Öldü kim bilir hangi mezarlıkta
Gelecek daha doğmadı
Kim bilir
Gözlerini açacak hangi kundakta




-
Mehmet Faruk Ersoy
-
Ercan Vural
Tüm YorumlarTebrikler sevgili abim kalemine yüreğine sağlık.
Az sözle çok şeyi anlatma sanatı olan şiir... Duygularınızı yazıya döktüğünüz bu çalışmalardan dolayı tebrik ederim.