Hasretin,
İçimde bilmediğin bir yangın...
Kuru yaprak misali,
Dokunsan kül olacağım.
Aramıza örülen görünmez sınırda,
Adını unuttuğumda biter yolum...
Ne dokunabilirim,
Dua gibi bekleyen varlığına.
Ne cennet kokundan,
Vazgeçerim.
Kayıt Tarihi : 13.08.2026 12:45:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Hikayesi:
Bu şiir; mesafelerin ayıramadığı, sessizce büyüyen derin bir özlemin ve imkansızlıklara meydan okuyan asil bir bağlılığın hikayesidir. Kalbinde saklı bir yangın taşıyan, sevdiğini bir dua gibi bekleyen ve ne olursa olsun vazgeçmeyen tüm fedakar yüreklere ithaf edilmiştir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!