Elimi bıraktığın o an, dünya sustu,
Zaman dondu, nefesim kesildi bir anda.
Karanlık çöktü, ışıklar söndü gözlerimde,
Ve yalnızlık sardı dört bir yanımı.
Ey kelimelerin büyücüsü,
Düşlerin mimarı, yalnızlığın sesi,
Senin dizelerinde kaybolmak
Bir yıldızın gökyüzüne düşmesi gibi büyülü.
(Aşk ve vuslatla yeniden yazılmştır)
Ey kalbimin en güzel zamanı,
Birinci vazifem;
Sana bu satırları, içimde bir ömür taşıdığım sevdanın diliyle yazıyorum.
Bil ki, birinci vazifem;
Sana olan sevgimi sonsuza dek korumak ve savunmaktır.
Bu aşk, sadece bir duygu değil,
Ey Gönlümün Cumhuriyeti,
Bu satırlar, sadece kelimelerden değil, kalbimin en derin sihirli sırlarından dökülüyor sana...
Bir büyü var içimde, varlığınla ateşlenen, her nefesimde seninle yeniden can bulan.
Sana olan aşkım, yıldızların geceye fısıldadığı gizemli bir masal gibi;
Hem gizli, hem berrak; hem dokunulmaz, hem gerçek.
(Bir erkeğin kadına yazdığı derin bir aşk mektubu )
Ey kalbimin tek sahibi,
Sana yazılmış her cümlede, biraz ben varım…
Biraz da sensizlikte çoğalan hasretin.
Yüzüne düşen her tebessümde,
Ey Kalbimin Tek Sahibi
(Bir erkeğin kalbinden, sevdiği kadına...)
Seni anlatmaya kelime ararken,
Dilimi değil, yüreğimi kanattım…
Harika seçim!
O hâlde geceyi biraz daha derinleştirelim…
Işığı söndür, sesi kısma… çünkü şimdi:
Gece Serisi / 5. Bölüm:
Gecede Unutulmuş Bir Mektup
Gecede Unutulmuş Bir Mektup
Bir zarf,
Bir dua gibi açılmamış yıllardır,
Üzerinde senin adın…
Benim yazım…
Bölüm 9 – Gecenin En İçten Duası
Gözlerimi kapattım bu gece,
İlk kez unutmamak için dua ettim.
Çünkü unutmak, yokluğun yalanıydı bana.
Ve ben seni en çok yokken hatırlıyordum.




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!