BÖLÜM 13 – DUYULMAYAN VEDALAR
Vedalar olur bazen…
Ne göz göze bakılır
Ne de kelimeler hazırdır gitmelere.
İçinde bir boşluk açılır ansızın,
Kırıldım evet…
İçimdeki fırtınalar çok büyüktü,
sustum sustum sustum
en sonunda kendi içime bağırdım.
Soğuk bir an gibi çarptı yüreğime,
Elimi bıraktığın o sessiz vakitte.
Zaman durdu, dünya suskun kaldı,
Ve ben kayboldum sensizliğin içinde.
Elimi bıraktığın o an, dünya sustu,
Zaman dondu, nefesim kesildi bir anda.
Karanlık çöktü, ışıklar söndü gözlerimde,
Ve yalnızlık sardı dört bir yanımı.
Ey kelimelerin büyücüsü,
Düşlerin mimarı, yalnızlığın sesi,
Senin dizelerinde kaybolmak
Bir yıldızın gökyüzüne düşmesi gibi büyülü.
Sana bu satırları, içimde bir ömür taşıdığım sevdanın diliyle yazıyorum.
Bil ki, birinci vazifem;
Sana olan sevgimi sonsuza dek korumak ve savunmaktır.
Bu aşk, sadece bir duygu değil,
Ey Gönlümün Cumhuriyeti,
Bu satırlar, sadece kelimelerden değil, kalbimin en derin sihirli sırlarından dökülüyor sana...
Bir büyü var içimde, varlığınla ateşlenen, her nefesimde seninle yeniden can bulan.
Sana olan aşkım, yıldızların geceye fısıldadığı gizemli bir masal gibi;
Hem gizli, hem berrak; hem dokunulmaz, hem gerçek.
(Bir erkeğin kadına yazdığı derin bir aşk mektubu )
Ey kalbimin tek sahibi,
Sana yazılmış her cümlede, biraz ben varım…
Biraz da sensizlikte çoğalan hasretin.
Yüzüne düşen her tebessümde,
Ey Kalbimin Tek Sahibi
(Bir erkeğin kalbinden, sevdiği kadına...)
Seni anlatmaya kelime ararken,
Dilimi değil, yüreğimi kanattım…
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!