Gecenin sabahla buluştuğu anda
Kırmızı gülleri semaya diktim
İşte ben de böyle bir zamanda
Herkesten biraz saf, biraz gariptim.
Kökü yüreğe saplanmış acıların
Solgun çiçeklere özeniyordu gece
Umutsuz ışıklarla bezeniyordu gece
Çöl yangınlarında arıyordu tufan suyunu
Terk ediyordu her seferinde yine insan soyunu
Gel!..karanlığa gül dikelim yine
Suyunu geceye ekleyelim
Dikeni acıtmasın sevgiyi
Ve sevgili bulamasın kendini
Gül ortasında, bülbül figanında.
"Yüzdük yüzdük kuyruğuna geldik"
Diyordu insan. Son çıkıştan önce
Yüzsüzce
Ve derisini yüzüyordu güneş
Ay'ın ardına yuva yapmış deniz kızının
Dipsiz bir kuyunun içi
Burası bilinçaltın olsa gerek
Buz gibi Sibirya soğuğu
Donuyorum iliklerime kadar
Buralara hiç yaz gelmemiş
Baharlarda çiçekler
Ümit penceresine
Kara tül çekme
Bırak yıldızlar yıldızlansın
Bırak yıldızlar yıldız kalsın.
Yemyeşil dalından
Geleceğini geçmişini hapsetmişti
Bir çocuk gülüşüne
Anı, zamanı kaybetmişti
Şefkat büyüsüne
Kapıyı hep açık bırakmıştı
İçim dışım Ferdi masumiyeti
Bakışlarımda Müslüm alçak gonüllülüğü
Dilimde Orhan'ın isyanı: tüm adaletsizliklere
Haksızlıklara, yolsuzluklara, sömürüye karşı
Fakirin, yoksulun, gariplerin ellerinde
Kırgınım yine hayata senin yüzünden
Sulamıyorum gözyaşıyla artık çiçekleri
Bakmıyorum uzak ufuklara Toroslardan
Dargınım feleğe taç yaptım hüzünden.
Yıllandıkça acılarım artıyor
Çamur sözler bırakıyorum sana
Hem de pis dediğin
bataklık balçığı sözler
Sahi mayan da çamurdan değil mi?
Çok yakıştı sana
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!