Sessizliğin sesine anlattım hep sırlarımı
Sessizce fısıldadım küçük harflerle
Sensizliğin sesini dinleye dinleye
Bazen de acı içinde
İnleye inleye...
Sana kullanılmamış
Bir gök getirince
Sen Saftın, çocuktun
Çocuklar bilmezdi göğün rengini
Bana kocaman
Sözcüklerin canını alıyordu şiir
Sözlerin kanını emiyordu şair
Cümlelerin kangren uzuvlarında
Bir sevgi yolu arıyordu kalbe giden
Hayata,dünyaya, yaşama dair
Şimdi bir mutluluk çiçeği açar
Sevgi bahçesinde
Sonra mis gibi bahar kokusu
Belirir nefesinde
Gülücüklü aşktır güller içinde
Sözcüklerin canını alıyordu şiir
Sözlerin kanını emiyordu şair
Canı acıyordu sahteleşen sözcüklerin
Kanı akıyordu kahpeleşen cümlelerin
Sudan ucuz yaşıyordun her şeyi
En ucuzu ve en yaşamsalın
Su olduğunu biliyorken de
Sudan ucuz mutluluk
Sudan ucuz acı
Su gibi aziz ol derler ovada
Aziz olmak adam olmaya eş değer
Uçsuz bucaksız, buram buram çukurovada
Asıl mesele suyun berraklığını huy edinmekte
Sustum kalpteki yangına su dökmek için
Sustum bu ateşin alevinde küllenmek için
Sustum kırık bir kalem gibi
Sustum yoldaki taşlar gibi
Artık yüzüne bakamam.
Çünkü solmuş bir gül gibisin.
Biliyorum asla benim değilsin ve
Başka gönüllerdesin.
Ama hiç bir gönülde bendeki gibi,
AÇAMIYORSUN........
Ümit kapısı açılır gökkubbeye
Kapanmaz asla iç yüreğe
Bekler, bekletir insanı son çeyreğe
Ümit kapısı yalnızlığa açılır
Yalnızlıkta duygular içine bir bir saçılır
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!