Ümit kapısı açılır gökkubbeye
Kapanmaz asla iç yüreğe
Bekler, bekletir insanı son çeyreğe
Ümit kapısı yalnızlığa açılır
Yalnızlıkta duygular içine bir bir saçılır
Nicedir erken gelmez oldun
Gözlerim kan çanağı
Yüreğim buzdağı
Seni beklerim geç saatlerde
Her yüreğin kapısını ilk sen açar
Tıp tıp tıp
Gözyaşlarımı içime akıtıp
Kalabalıklarda yalnızlaşıyorum.
Tiki tiki taak
Gözlerini kapa
Yorgun gözlerle sana bakmak
Yol-gun bakışlara dalgın
Her seferinde duvarına çarpmak
Yolungun bir hayalle insanlaşmak
Ve seninle inatlaşmak
Yine zaman parçacıklarıyla
Kayıp savruluyor hayatımız
Ân-ın içinde
Anı-ların ayak izinde
Ansızın kayboluş sessizliğinde
Başı karlı
Koskoca bir tepe
Olmak ister insan
Zirvelerinden eteklerine
Damla damla eriyen
Buz gibi kar sularının aktığı
Yıldızlar körlüğün merkezinde
Hiç mi hiç anlayamayacaksın biliyorum
Bende mide bulantısı
Sende bitmeyen karın ağrısı
Tutunuyoruz güneş ağacının
Geceden, zamanın etleri kalmış
Tırnaklarım arasında, kanlıca
Bir türkü boğazıma saplanmış
Söylerim gün doğarken, heyecanlıca.
Geceden zamanın saçlarını taramışım
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!