İçim dışım Ferdi masumiyeti
Bakışlarımda Müslüm alçak gonüllülüğü
Dilimde Orhan'ın isyanı: tüm adaletsizliklere
Haksızlıklara, yolsuzluklara, sömürüye karşı
Fakirin, yoksulun, gariplerin ellerinde
Kırgınım yine hayata senin yüzünden
Sulamıyorum gözyaşıyla artık çiçekleri
Bakmıyorum uzak ufuklara Toroslardan
Dargınım feleğe taç yaptım hüzünden.
Yıllandıkça acılarım artıyor
Çamur sözler bırakıyorum sana
Hem de pis dediğin
bataklık balçığı sözler
Sahi mayan da çamurdan değil mi?
Çok yakıştı sana
Gözlerınde hüzünlenıyor,
Gözlerınde mutlu oluyordum.
Ruhumda senı buluyor,
Yüreğımdekı bılınmeyen bır şehırde,
Senı yaşatıyordum.
Senı sevmedığım gün,
Şehir efsanesi bir sevgin vardı
Tılsımlı hikayelerde adın geçen
Her şeyin başlangıcı Yar'dı
Her nefesinde insan seçen
Köprü kurdum mazi, hal ve istikbale
Kadere sarmaşık oldu
Aşkın bitmeyen alev zincirleri
İçimde gül bahçeleri soldu
Dağıldı yeryüzüne inci taneleri
Gözlerin güneşi boyardı
Uzat elini mutluluğa
Hemen yanıbaşına
İşte şuracıktaki çocuk gülüşüne
Uzat elini mutluluğa
Hemencecik karşına
Ezel tarlasına Kalu Bela'da ekilmişiz
Biraz sen en çok da ben
Kader harmanında çekilmişiz...
Tohumlar aşinaymış birbirine ezelden
Yeşermek için yarışırmışız
Öğreniyor insan sevmeyi
Adım adım,şehir şehir, sokak sokak
Ve düşmeyi de sabah sabah.
Öğreniyor insan gülmeyi
Saat saat,kitap kitap, güneş güneş
İnsanın yüreğinde demlenir tüm acılar
Sonra insanın içinde tütmeye başlar
Eski biçare, zamansız korkular.
Ardından insan hep maziyi sorgular
Andan kopup geçmişe dalar
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!