Işıklı şehirlerin göklerinden
Yıldızları çalmışlar
Gökte yıldız ararken beni de
Hırsızım diye içeri almışlar
Düş kurmayı bilmeyeni
Ümit taciri yapmışlar
Kır! şimdi zamanın celladının hüküm veren kalemini
Kır! kır da zamansız başlasın tüm aşklar
Vakitsiz olsun artık sabahlar, sonlanmasın hatıralar.
Kalbe dökülmüş hatıralar yine
Cüzzamlı düşüncelerden
Hayata, nefese bir vardı hep zaten
Hayatında,nefesinde, nefsinde biri vardı
Daima terleyince insan kokardı
İnsan son zelzelede en çok kendinden korkardı
Yarına bir vardı son şahadet sözünde
Hevesler yüksek yüksek vadiler gibi
Ayrıldığında açar içimde dikenli kadife kırmızı
Cemre cemre düşersin içime bahar bahar
Enginlerimde açar renk renk gökkuşağı çiçeklerin
Rıhtımında bekleyen son yolcusuyumdur aşkın.
Özgürlüğün martı kanatları vardı
Sürekli maviliğine, özgürlüğe kanat çırpardı
Korkaklar hemen sevgiden kaçardı
Kıskançlıktan olsa gerek
Hep göğe kaşlarını çatıp da bakardı
Hey gidi sevgi bağı, kördüğüm
Hey gidi ateş ocağı, kor düğüm
Yıllar, yüzümüze fırça binbir renk tonunu çaldı
Senin ay yüzünü benim de saf sevgimi aldı
Günlerden bir gün olmuş
Gökyüzünde yıldızlar başka parlak,
Ay yüzüme gülümsüyor,
Mevsimlerden ilk bahar,
Mutluluğum filizleniyor,
Yokluğumda varoluyorum.
Ya Rasül,susuzum
Her mümin gibi sana kavuşmak,
Ravzana dokunmak,
En büyük arzum.
Allah'ın rahmetinden nasip almak,
Senden ıssız bir kapı araladım kendime
Artık çok çok ağır gelmiştin kişilik bendime
İçimde bir kader kemendi
ezelden ebede uzanır
Sarar her nefesimi
Herkesin bir labirent köşesi vardı hayatta
Sen yıllar sonra sanat köşene yerleştin
Bense senden en uzak köşeye
Mutluluk, ev köşemde yer ettim.
Sen yıllar sonra geldin orta köşeye
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!