Derya Avşar Şiirleri - Şair Derya Avşar

Ben gururum ve onurumla varım
Onurum ve gururumu yıkanı tanımam
Sen; Sen ol yar gururumla oynama
Yoksa bir daha gölgeme bile değemezsin…

Yürüdüğüm yollarda gölgeni aradım

O gün bir kurşun sıkıldı
Nereden geldiği beli değildi!
Canlar yandı…
Gözler ağladı…
Yürekler kırıldı…
O gün biri öldü

YORGUNUM
Gecenin sessiz ve ıssız renginde
Uyku tutmuyor yorgunum dünde
Kalma bugünüme…
Öylesine yılgın bitkin hallerde
Sabah ezanı okuyor

Bir melekten uzaktım
uzun zamandır
ve kaybetmek üzereydim
ümitlerimi
sonra bir dürtüyle
ürperdi her yanım

Umut dileniyorum
Yarınıma ağlıyorum
Solan geçmişimden
Geleceğe acılarla yol alıyorum
Çırpınmak nafile
Baktığım her pencerede

Yaşamak adına
Kendini yitirmemek adına
Önemli olan
kendi kendine yetmektir.
koşamasan da yürüyebilmektir.
yapamasan da elinden

İNSAN
Sadece etten kemikten olmakla
İnsan olunmaz.
İnsan doğulur sonra insan olunur
İnsan düşünen bilen
Bildiğini öğretendir.

Bir kibrit ucuyla yaktın
Karşısına geçip oturdun
Etrafa hiç sıçramadan
Kendi içinde yavaş,yavaş
Eridi kırmızı mum
Tıpkı senin gibi

AŞKIN ESİRİ
Ilık,ılık bir rüzgar gibi...
okşuyor elleri
__________hayat...
şubat soğukları gibi...
esiyor içimde fırtınası

Gülümsemelerinde yüzdüğüm,
Çocuk bakışlı yar.
Sevda denizine tutundum,
Kapına geldim ey yar.
Gülde dal, arı da bal,
Sende sancı oldum ey yar.