Dert Hülasası Şiiri - Mustafa Erkenekli

Aşka elvedayla başlayan benim
Kör hırsına yenik düştü sevdalım.
Taşlı yolda sürür gider bedenim
Ummanı, sahrayı aştı sevdalım.

Onunla acıktım, onunla doydum
Uykuyu bastırıp gözümü oydum.
Dünya küçük geldi kalbime koydum
Kabına sığmadı taştı sevdalım.

Canıma yakındı, tene ıraktı
Tenimi canımdan ayrı bıraktı.
Zulümde ustaydı, aşkta çıraktı
Dört mevsim çatılan kaştı sevdalım.

Gönlüme girip de kapı çalmadı
"Hep orda kal" dedim, tek gün kalmadı.
İnadı inattı, alttan almadı
Aşka eğilmeyen baştı sevdalım.

Artık beden uzak eski gücünden
Vazgeçti sevdada kalan öcünden.
Uykusuz gecede kirpik ucundan
Sessizce dökülen yaştı sevdalım.

Yerine getirdim cümle şartını
Topla dedi eksi ile artını.
Tam da sevecekken döndü sırtını
Galiba rotayı şaştı sevdalım.

Böyleydi ömrümün dert hülasası
Bana kapalıydı sevgi kasası.
Yazıldı firakın anayasası
Ardına bakmadan koştu sevdalım.

23.05.2018-Malatya