Anlamadın Şiiri - Mustafa Erkenekli

Sadık dostum diyerek sarılıp da kaleme
Sana şiirler yazdım hep kelime kelime.
Kalemler sahip çıktı boşta kalan elime
Kaleme anlattım da sana anlatamadım.

Hiç âşık görmedim ki aşk elinde solmayan
Sonradan pişman olup saçlarını yolmayan.
Hep sabrımı koysam da ne yazık ki dolmayan
Fileme anlattım da sana anlatamadım.

Gönlüm ile tuzağa düştüm gençlik çağında
Çırpınan kelebektim kaderimin ağında.
Gizlice büyütmüştüm yüreğimin bağında
Laleme anlattım da sana anlatamadım.

Ellerini tutunca tükenmezdi gündüzüm
Tebessüm ettiğinde bahar olurdu güzüm.
İçerimde sen varken nurla dolardı yüzüm
Haleme anlattım da sana anlatamadım.

Kimselere vermedim senden sonra yüreği
Ölsem bile sızlamaz yâr burnunun direği.
Hasretindir hep büken bükülmeyen bileği
Çileme anlattım da sana anlatamadım.

Sevdamın akıbeti olsa bile kördüğüm
Her nereye bakarsam gül yüzündü gördüğüm.
Tuğlasını aşkınla teker teker ördüğüm
Kuleme anlattım da sana anlatamadım.

Bilebilseydin keşke candan öndeydi canan
Bu candaki canımdan daha büyüktü manân.
İçimde hiç sönmeden gece ve gündüz yanan
Şuleme anlattım da sana anlatamadım.

Bulunmaz ki bendeki bu sevdanın ederi
Yaratan bana vermiş onulmayan kaderi.
Yokluğunda çektiğim dertleri ve kederi
Âleme anlattım da sana anlatamadım.

23.02.2006 – Gölbaşı/Adıyaman