Gazel Sagusu Şiiri - Mustafa Erkenekli

Ağaçların yaprakları soluyor,
İbret için tek başına yetermiş.
Dört bir yana biçarelik doluyor,
Kimsesizlik her acıdan betermiş.

Birer birer kuruyunca pürçekler,
İlk yaz gibi koku vermez çiçekler.
Suratına vurulunca gerçekler,
İnsanoğlu hayallerde yitermiş.

Acı çeker geçmişini andıkça,
Yüreğini gözyaşına bandıkça.
Umutsuzluk ateşiyle yandıkça,
Çektikleri gözlerinden tütermiş.

Söyleyecek söz kalmadı ozanda,
Yağ tükendi ömür denen kazanda.
Ne yazık ki gül yetişmez hazanda,
Sonbaharda ancak gazel bitermiş.

Çok geç şimdi ilaç da yok umar da
Kan çekildi, akmaz oldu damarda,
Hayat diye zar atılan kumarda,
Kişi kendi mezarını ütermiş.

06.11.2021 - Malatya