Sohbet ettik tepedeki ağaçla
En korktuğu harlı narmış öğrendim.
Dedim ki 'Bir derdin var mı yamaçla?'
Bir hasmı da soğuk karmış öğrendim.
Anlatırken dalıp gitti eskiye
Teslim olmak en zoruymuş keskiye.
Yüreğini ortasından ikiye
Bir vefasız insan yarmış öğrendim.
Dağ başında ölüm gelip bulursa
Dert kaplayıp meyvelerin ulursa.
Ve baltanın sapı senden olursa
Sessiz kalmak büyük armış öğrendim.
Ağaçkakan yuvam deyip vurunca
Canım yandı yaprağını burunca.
Damarından akan sular durunca
Toprak ana sadık yârmiş öğrendim.
Gövdesine darbe yedi hıçkırdı
Bilmiyorum dallarını kim kırdı?
Bedenine od düşünce haykırdı
Ağacın da kalbi varmış öğrendim.
18.04.2020 -Malatya
Kayıt Tarihi : 1.09.2026 20:51:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!