Dara Şiiri - Mustafa Erkenekli

Yaş sanılır gözlerimden akanlar
İçten içe çöktüğümü bilmezsin.
Ancak görür kalp gözüyle bakanlar
Yüreğe dert çaktığımı bilmezsin.

Sayamadım geçip giden yılları
Gurbet bildim yaşadığım elleri.
Doldurup da dereleri gölleri
Dert yurduna aktığımı bilmezsin.

Kör misali karanlığı yoklayıp
Ufuklardan aydınlığı bekleyip
Dert üstüne nice dertler ekleyip
Tatlı candan bıktığımı bilmezsin.

Merhem neyler gönüldeki yarama?
Dağlar bile ses vermiyor narama.
Teraziler aldırmıyor darama
Bir boşluğa baktığımı bilmezsin.

Çöl kumunda buhar oldu geçmişim
Dağ başında boşa çiçek açmışım.
Anladım ki benliğimden kaçmışım
Atiyi de yaktığımı bilmezsin.

Üfledikçe su döküldü közüme
İnanan yok, feryadıma sözüme.
Gündüzleri yasaklayıp gözüme
Perdeleri çektiğimi bilmezsin.

Ömür boyu bağlı kalıp andıma
Günahsızken sitem ettim kendime
Dalga gibi vura vura bendime
Can evimi yıktığımı bilmezsin.

Dal-budağım hasret kaldı çiçeğe
Gerek yoktur zelzelede ölçeğe.
Hayallerim dönüşmedi gerçeğe
Rüyamda ne ektiğimi bilmezsin.

Söz anlamsız artık yoktur gereği
Bulan olur toprak atan küreği.
Lime lime parçalanan yüreği
Günde kaç kez diktiğimi bilmezsin.

21.04.2022 - Malatya