Dâr Olur Diye Şiiri - Fatma Soylu

Bir hırka bıraktın, içi dert dolu,
‎Giymedim, sırtımda kor olur diye.
‎Sana çıkacak her bir sevda yolu,
‎Yürüdüm, sonunda yar olur diye.
‎
‎Falcılar çizgide adını arar,
‎Rüzgarlar saçımı boşuna tarar.
‎Sensizlik kalbime her gece zarar,
‎Sevdim, bu dert bana kâr olur diye.
‎
‎Artık ne bekleyen ne gelenim var,
‎Ne de şu halimden bir bilenim var.
‎Musalla taşında tek gülenim var,
‎Söylemem, öldüğüm ar olur diye.
‎
‎Şimdi hangi dağın ardında yüzün?
‎Bize düşen pay hep kahır, hep hüzün.
‎Söylenen o son ve amansız sözün,
‎Yüreğimde bitmez har olur diye.
‎
‎Şimdi hangi dilde sitem etsem az,
‎Kışa döndü ömrüm, uğramaz o yaz.
‎Elimde kırılmış zavallı bir saz,
‎Korkarım, telleri dâr olur diye.
‎
‎
‎