Kapımı aralık birakıyorum.
Belki adımlarına bırakısın kendini ?
Solgun rüzgarlar dokunuyor bedenine..
Belki kollarıma bırakırsın kendini ?
Rüzgar gibi ağdı indi hayat.
Sanırsın elerimizden tuttu,
Göklere uçurdu..
Bakıyorum şimdi ?
Kasırgalara döndü ...
Fırtınalara vurdu..
Hayat...
Ne sana, bana durdu..
Ne de bir yön buldu.....
Kopmuş yapraklar
yuvarlanıyor boş sokaklarda.
Ben gibi his serserisi, hedefsiz !
Güzbaharımda coșuyor dalgalar..
Masmavi doğuyor ufuklardan.
Dalgalar misali....
Bembeyaz ölüyor,
Hayalerimdeki imkansızlıklar .
Kimseye dert olmasın nefesim !
Ben kalbimi öldürmesini bilirim !
Yıkılır şehirler sana varan köprüler..
Ben yaşarken ölmesini de bilirim..!
Kayıt Tarihi : 28.04.2026 16:33:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!