İçimizde eğri büğrü ana, babalar.
Ağaç yaşken eğilir, cahil de bilir.
Daha bozulmamış körpe çocuklar,
Onlar bize Rabbimin emanetidir….
Eğrilmişi doğrultmak, la mümkün
Genç fidanlar yetiştir, mümkünse.
Ne ağırlığı var ki, bu kutsal yükün?
Gülün yeri Gülşen, tomurcuk gülse.
Her süt beyaz olur, rengine kanma.
Ortak olan yalnızca, anne sütüdür.
Çakalla, aslan sütünü bir sanma.
Aslan bir kraldır, çakal sürtüktür.
2026
Kayıt Tarihi : 28.07.2026 17:03:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!