Farkında mısın bilmiyorum ama
Dün hayal ettiğimiz
Yarınları yaşıyoruz
Daha neyi bekliyorsun
Yaşlanıyoruz ulan yaşlanıyoruz…
Tanımadığın bir şehir
Küçük bir otogar
Parmağında bir yara
Yaranın üstünde eski bir bant
Ve bir çift el gidiyorsa çantasına
Değiştiriyorsa yenisiyle acının örtüsünü
Bir pastadır hayat
Şekillenir durur küçük hanımın
Dünyayı kavrayan zarif ellerinde
İlaç gibidir arkadaşlığı
Ne de olsa kimyacıdır
Bulur çıkarır formülünü
Yeni sevgiliye alışmak
Gitara taktığın yeni telleri
Kendine gelene kadar
Sürekli akort etmeye benziyor…
Kaldırma örtüyü, açma perdeyi
Dokunma zemine paralel yalnızlığıma
Bakma değiller eskisi gibi
O kaşlarımın altındakiler
Çevir yüzünü kalkmasın
Hani en olmadık zamanda
Kaçarken yakalanmamacasına
Bir sokağa girersin
Girersin ve çıkmaz o sokak
İşte tam ordayım
Bütün kelimeler seni anlatıyor da
Adalar önünde bir gemi
Gece yakmış sigarasını,
Gelmeyen sevgilisini bekler,
Bir yıldız düşer güvertesine
Tutar kaldırır ellerinden,
Temizler karanlığını,
İçinde bulunduğumuz mevsimin
Bir resmini çiz deseler neyi çizeceksin,
Emekli kardan adamı mı?
Nasıl yağdığı belli olmayan yağmuru mu?
Olmayan ağaçları mı?
Uçmayan kuşları mı?
Gelip geçecektin
Bir çekimdi bir ten istemesi
Derken nasıl düşünür oldum
O doktorla yattım dediğin günü
Bardaki elli yaş üstü sevgilini
Numaranı istemeden verişini dahi
Ah gönül sen nasıl birşeysin
En güzel sevgiler dururken
Sen gider aşkı seçersin
Yılda bir vazgeçersin de
Bir mevsim daha sabredemezsin
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!