Çok Güzel Gülüyorsun

Çok Güzel Gülüyorsun

Çok güzel gülüyorsun...
Öyle güzel ki,
sanki uzun zamandır yağmur görmeyen bir toprağa
ilk damla düşüyor.
Sanki gecenin koynunda kaybolmuş bir yolcuya
uzaktan bir ışık göz kırpıyor.

Sen güldüğünde,
gökyüzü biraz daha mavi oluyor sanki.
Rüzgâr daha yumuşak esiyor,
çiçekler sessizce başını kaldırıyor.
Kuşlar bile şarkılarını
biraz daha içten söylüyor.

Çok güzel gülüyorsun...
İnsan yalnızca gözleriyle değil,
kalbiyle de görebiliyor bunu.
Çünkü senin gülüşün
bir yüz ifadesinden ibaret değil;
kırılmış bir ruhu onaran,
yorulmuş bir kalbi dinlendiren
sessiz bir mucize gibi.

Bazen düşünüyorum...
İnsan bir gülüşe bu kadar bağlanır mı?
Meğer bağlanırmış.
Bir tebessüm,
bir ömre umut olabiliyormuş.
Bir çift gözün kenarında beliren küçücük bir ışık,
karanlıkta kaybolmuş bir yüreği
yeniden hayata döndürebiliyormuş.

Sen güldüğünde,
içimde susturduğum bütün acılar
bir anlığına susuyor.
Dertler omuzlarımdan iniyor.
Yorgunluğum hafifliyor.
Hayat, bana yeniden
yaşanacak bir yer gibi görünüyor.

Belki farkında değilsin.
Belki senin için sıradan bir tebessüm.
Ama benim için,
en karanlık gecelerde doğan bir sabah.
En sessiz yalnızlığın ortasında
ansızın duyulan bir ezgi.

Çok güzel gülüyorsun...
Öyle ki,
gülüşün kelimelerin anlatamadığını anlatıyor.
Hiç konuşmadan
yüreğime dokunuyor.
Hiçbir cümle kurmadan
içimdeki fırtınayı dindiriyor.

Keşke insanlar
birbirlerine biraz daha senin gibi gülebilseydi.
Belki kırılan kalpler bu kadar çoğalmazdı.
Belki gözyaşları bu kadar sessiz akmazdı.
Belki dünya,
biraz daha merhametli olurdu.

Ben seni yalnız yüzünle sevmedim.
Sesindeki sıcaklığı,
bakışındaki samimiyeti,
ve en çok da
gülüşünün ardına sakladığın güzel yüreği sevdim.

Çünkü gerçek güzellik,
aynaya bakan gözlerde değil;
başkasının yüreğine dokunabilen bir tebessümdedir.

Gülmeye devam et...
Hayat bazen çok acımasız olabilir.
Yollar yorabilir,
insanlar kırabilir,
zaman eksiltebilir.

Ama sen yine de gül.
Çünkü sen güldüğünde
yalnız kendi yüzün değil,
başkalarının da umudu aydınlanıyor.

Ve bil ki...

Ben ne zaman hayata küsmeye kalksam,
gözlerimin önüne senin gülüşün geliyor.
O an anlıyorum ki,
dünyada hâlâ güzel şeyler var.

Çok güzel gülüyorsun...
Öyle güzel ki,
şiirler seni anlatmaya yetmiyor.
Kelimeler yoruluyor,
mısralar eksik kalıyor.

Ben ise her defasında
aynı hayranlıkla içimden fısıldıyorum:

Çok güzel gülüyorsun...
Sakın o gülüşünü soldurma.
Çünkü bazı insanlar güneşle aydınlanır,
ben ise senin gülüşünle...

Delinin biri
HAMZA CAYMAZ