Cevdet Altay Şiirleri - Şair Cevdet Altay

Altaylardan gelmiş boyumuz bizim,
Karapapak Türk’ü soyumuz bizim,
Şanlı gülesordur köyümüz bizim,
Ben bir ülkücüyüm Atatürkçüyüm.

İslam şuuruyla yoğrulmuşum ben,

Hayat dedikleri karmaşık yolda,
Bırakın yavrular yönünü bulsun,
Bir sevgi yatıyor her bir gönülde,
Kendi türküsünü kendi si çalsın

Oyun çağındadır ağzı süt kokar,

Matemli arzular, coşup çağlıyor,
Umutlar tükenir, zaman geçtikçe.
Merhamet vicdana, çatmış ağlıyor,
İçine necaset, zulüm aktıkça.

İçerde umutlar, devrilip durur,

Gönül yaylasını, sarmış bulutlar,
Çiçekler kurumuş, yeşermez otlar,
Bir başka bahara, kaldı umutlar,
Uçmuş talih kuşu, konar mı bilmem.

Beyhude bir yolu bekleyip durur,

Kızınla el ele, kol kola verdik.
Kendimize şirin bir yuva kurduk
Bu darı dünyada birazcık güldük
Her işe burnunu soktun kaynana

Baykuşlar tünedi, gülün dalına.

Kaypak Vicdan


Ehli-islam geçinir de, şartını sorsan bilmez,
İmanı kaypak olanın, rehberi şeytan olur.
Adı üstünde, muhannet, ondan asla dost olmaz,

Vatanımdan ayrı, garip ellerde,
İçerime hasret çeker ağlarım.
Ömür telef oldu hazin yollarda,
Gözlerim den hüzün döker ağlarım.

Talih kuşu garibanı görmüyor,

Umutlar sıralanmış, kehanet defterine,
Yaslandım bir matemin gamına, kederine,
Gözümde büyüttüğüm ulviyetin yerine,
Zifiri gecelerde, el-cehime sarıldım.

Defolu bir vicdanın intikam ateşinde,

Ey kervancı başı yolun nereye
Bizim şirin ele varmadan gitme
Selam söyle eşe dosta sılaya
Bir gece misafir kalmadan gitme

Beyazlar giyinmiş gelin misali

Keşke bir dostum olsaydın
Benimle ağlayıp benimle gülen
Dertlerimle dertlenip
Sevincime ortak olan
Sırlarımın ortağı
Dertlerimin teselli durağı