Cevdet Altay Şiirleri - Şair Cevdet Altay

Bazen etrafındaki
kuru kalabalık
bir nesne yığını
gibi gelir insana
ne konuştuklarını
ne düşündüklerini

Kalbimi kıranlara
asla küskün değilim
çünkü küsecek kadar
değerleri yok gözümde

Hep kavgalı yaşadım

Duydum ki kalbinden söküp atmışsın
Bütün sırlarımı ele satmışsın
Bir daha yüzüne bakmam demişsin
Sen bana küsmüşsün ben kaderime

Günler gelip geçer ömür çileli

Seni öz yavrundan ayırmak için
Kendi evladını doyurmak için
Etini bir güzel kavurmak için
Kaç kuzulu ceylan bak avcı gelir.

Kan kusan silahı almış yanına

İkinci baharda yeşeren dalım,
Gök kuşağındaki,yeşilim alım,
Karanlık dünyamda, mehtaplı yolum,
Lal-ı aşkım benim, ey tatlı kadın.

Acılara inat yüzüm gülüyor,

Dur diyecek yok mu can düşmanına,
Süslemiş nifakı geriyor kancık.
Sisi'yi Selman'ı almış yanına
Demokrasiden dem vuruyor kancık.

Kimse sevabına vermez felah'ı

Mecnundan beterim olmuşum deli
Çağlayıp duruyor didemin seli
Şakıyıp yaralı bir bülbül misali
Söyleyip duruyor sözlerim seni

Kırılmış kanadım kalkmıyor kolum

Naz Deyir

Öz özüne gene esif coşanda,
Gördüğü her yerde surat asanda,
Men ölerem o yar mennen küsende,
Dondquldanıf dodağ altdan söz deyir.

Canımdan bir parçasın,benliğim sardı seni,
Geçmişim, geleceğim, arayıp durdu seni,
Şiirler seni dedi, şarkılar sordu seni,
Ne tatlı bakıyorsun, güzel gözlü nazendem

Çöl misali ömrüme,hayat vermeye geldin,

Naz eyleme güzel gözlüm,
Yerim seni, yerim seni,
Ay yanaklım, şirin sözlüm,
Yerim seni, yerim seni.

Dudaklar kiraz döküyor,