Cevdet Altay Şiirleri - Şair Cevdet Altay

Bahar dalım kışa dönmüş yazların,
Gülmeyi unutmuş, güzel gözlerin,
Hani kahkahayla süslü sözlerin,
Söyle güzel gözlüm, ne oldu sana.

Tebessüme hasret, yüzün hep asık,

Mevsim zemheride,çilem dolmadı,
Bu sene üstüme, bahar gelmedi,
Toplandı tabipler, çare bulmadı,
Derdimin dermanı,nerdesin nerde.

Tahammül isyanda boydan aşıyor,

dert oturmuş yüreğimi dağlıyor,
kesilmiş takatım canım yanıyor,
dağ taş dile gelmiş bana ağlıyor,
gözüm seni arar nerdesin ana.

çekerim çekerim çilem dolmuyor,

Kara Kız
Senin için göğe salıncak kursam
Kaf dağından kına çiçeği dersem,
Ne dersin kara kız ne dersin acep,
Her gece koynunda sabahı görsem.

Bey itibarı görür, bir yolunu bulmuşsa,
Mazlum adalet diye,saç başını yolmuşsa,
Harami yargıç olup, kalemini kırmışsa,
Vicdan buluta mahkum, mümin kullar karanlık,
Dünya denen meçhulde, kayıp olmuş insanlık.

Karanlık Yollar

Sevgiden söz etmek saçmalık olur,
Kendisin den nefret eder se insan.
Nasihat eylemek çok cılız kalır,
Şeytanın aklını çeler se insan.

Altaylardan gelmiş boyumuz bizim,
Karapapak Türk’ü soyumuz bizim,
Şanlı gülesordur köyümüz bizim,
Ben bir ülkücüyüm Atatürkçüyüm.

İslam şuuruyla yoğrulmuşum ben,

Hayat dedikleri karmaşık yolda,
Bırakın yavrular yönünü bulsun,
Bir sevgi yatıyor her bir gönülde,
Kendi türküsünü kendi si çalsın

Oyun çağındadır ağzı süt kokar,

Matemli arzular, coşup çağlıyor,
Umutlar tükenir, zaman geçtikçe.
Merhamet vicdana, çatmış ağlıyor,
İçine necaset, zulüm aktıkça.

İçerde umutlar, devrilip durur,

Gönül yaylasını, sarmış bulutlar,
Çiçekler kurumuş, yeşermez otlar,
Bir başka bahara, kaldı umutlar,
Uçmuş talih kuşu, konar mı bilmem.

Beyhude bir yolu bekleyip durur,