Cevdet Altay Şiirleri - Şair Cevdet Altay

Kızınla el ele, kol kola verdik.
Kendimize şirin bir yuva kurduk
Bu darı dünyada birazcık güldük
Her işe burnunu soktun kaynana

Baykuşlar tünedi, gülün dalına.

Kaypak Vicdan


Ehli-islam geçinir de, şartını sorsan bilmez,
İmanı kaypak olanın, rehberi şeytan olur.
Adı üstünde, muhannet, ondan asla dost olmaz,

Vatanımdan ayrı, garip ellerde,
İçerime hasret çeker ağlarım.
Ömür telef oldu hazin yollarda,
Gözlerim den hüzün döker ağlarım.

Talih kuşu garibanı görmüyor,

Umutlar sıralanmış, kehanet defterine,
Yaslandım bir matemin gamına, kederine,
Gözümde büyüttüğüm ulviyetin yerine,
Zifiri gecelerde, el-cehime sarıldım.

Defolu bir vicdanın intikam ateşinde,

Ey kervancı başı yolun nereye
Bizim şirin ele varmadan gitme
Selam söyle eşe dosta sılaya
Bir gece misafir kalmadan gitme

Beyazlar giyinmiş gelin misali

Keşke bir dostum olsaydın
Benimle ağlayıp benimle gülen
Dertlerimle dertlenip
Sevincime ortak olan
Sırlarımın ortağı
Dertlerimin teselli durağı

Bir kadın tanıdım
İnsan gibi insandı
Meltem bakışları
Ruhumu serinletiyordu
Gözlerim kamaştı
Seçemedim

Yollar uzun nice dağlar aşarsın
Benden ayrı bilmem nasıl yaşarsın
Açmış kollarını kime koşarsın
Vurup can evimden öldürme beni

Dünya dursa yanlış yapmaz diyordum

Kimi seçtin seç tin ey gafil,dön de bir meclise bak,
Müstahaktır bu sana,bağırma ciyak,ciyak,
Haram olsun sizlere, insan gibi yaşamak,
Vatanı bölecekmiş, ermeninin piçleri,
Kimse heveslenmesin, Türk’e yetmez güçleri.

Kınalı kekliğim, kim vurdu sana
Kanadın kırılmış,uçamıyor sun
Ne dedim ki niye, darıldın bana
Kolları boynuma, dolamıyor sun

Gelmeyen kalmadı,belalı başa