Cevdet Altay Şiirleri - Şair Cevdet Altay

Nazlanıp Durur

Kimi yaralar çok derinde olur,
İçerden içerden sızlanıp durur,
Ne ilaç ne tabip teselli bulur,
Bir yangın yeridir közlenip durur.

Anan seni bu gün için doğurdu,
Vatan sevdasına katıp yoğurdu,
Madem namert seni dağa çağırdı,
Vurun Ferhatlarım o gün bu gündür.

Vatan için namus için ar için,

Öküz

Göresin hayattan ne lezzet alır,
Yanında öküzle dolaşan kadın.
Sevgisiz rızasız yanında kalır,
Yanında öküzle dolaşan kadın.

Çıkmaz sokaklara düşmüş yollarım
Dalında kurumuş goncam güllerim
Kireçlemiş tutmaz elim kollarım
Perişan halime aldıran yok mu

Kırkbeşinde gördüm yetmiş yaşımı

Dert bela gelmesin insan başına
Acımazlar akan kanlı yaşına
Gezmekten yoruldum senin peşine
Umurumda değil öl mü diyorsun

Kader dedim yazgı dedim çekerim

bakışlar isyankar yüzler asıktır,
bir tebessüm bile sanki yasaktır,
bu nasıl dümendir bu ne hesaptır,
topladım çıkardım çarptım olmuyor.

her gün yeni bir senaryo yazarsın,

efkarlı başımda dert gam dolaşır,
feryadım figanım arşa ulaşır
gözümün pınarı sele karışır
talan oldu geçen ömrüme yazık.

atılmaz başımdan nasıl atayım,

Yetmez mi bu kadar cefa bir cana
Zillet ateşine yakma bir daha.
Şaşırıp bir daha gelsem cihana
Sen, sen ol karşıma çıkma bir daha

Koca bir vebali sırtına aldın

Virane gönlümün çiçeği solmuş.
Bir hoyrat el onu dalından yolmuş.
Gördüğüm kabuslar uykumu bölmüş.
Bugünüm ömrümün en zor günüdür.

Yürekten gelmezse göz nasıl güler.

Ömrün Öyküsü

Gönül bitmez diyor sevda türküsü,
Dinlesem mi bilmem dinlemesem mi.
Son sayfaya gelmiş ömrün öyküsü,
Okusam mı bilmem okumasam mı.